Homar europejski
| Homar europejski | |
| Homarus gammarus | |
| (Linnaeus, 1758) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Podtyp | skorupiaki |
| Gromada | pancerzowce |
| Rząd | dziesięcionogi |
| Rodzina | homary |
| Rodzaj | Homarus |
| Gatunek | homar europejski |
Homar europejski (Homarus gammarus[1]) – gatunek skorupiaka z rzędu dziesięcionogów i rodziny homarów (Nephropidae). Blisko spokrewniony z homarem amerykańskim i homarcem, z którymi wspólnie zaliczany jest do owoców morza (frutti di mare).
Spis treści |
[edytuj] Budowa
Ma pięć par odnóży, cztery z nich to odnóża kroczne, są dosyć małe w stosunku do całego ciała, ale zdecydowanie wystarczające do poruszania. Dorosły homar europejski może osiągać prędkość do 23 km/h[2]. Pierwsza para odnóży jest zakończona wielkimi, zróżnicowanymi szczypcami. Jedne z nich mają zaostrzone brzegi i służą do cięcia, drugie, mające grzebień mocnych ząbków, służą do kruszenia i miażdżenia. Na głowie ma dwie pary czułków, jedną krótszą, drugą dłuższą. Osiągają wielkość 50 cm i waga ok 0,7 kg. (typowy rozmiar), chociaż zdarzają się też większe osobniki.
Homar europejski różni się od homara amerykańskiego ubarwieniem, pierwszy jest niebieskawy z jasnymi plamami, drugi czerwonawy. Różnią się także liczebnością, większość homarów dostępnych na rynku spożywczym pochodzi z zachodnich wód Atlantyku, gdyż gatunek europejski jest mniej rozpowszechniony.
[edytuj] Środowisko życia
Homar europejski zamieszkuje skalne dna, gdzie łatwo może znaleźć schronienie. Rzadko występuje na głębokościach większych niż 50 m p.p.m., ale może również mieszkać w strefie pływów, od jej granicy aż do głębokości 150 m, w piaskowym lub żwirowym podłożu. Prowadzi nocny tryb życia, wtedy wychodzi na żer, jego pożywienie składa się głównie z robaków, małży, i martwych ryb.
[edytuj] Rozmnażanie
Samica nosi jaja przyczepione pod odwłokiem przez 11 miesięcy. Po odczepieniu się od odwłoka jaja spędzają, zależnie od temperatury wody, 2–3 tygodni w toni wodnej. Następnie opadają na dno, gdzie po ok. dwóch latach wykluwają się z nich larwy zwane żywikami.
[edytuj] Występowanie
Zamieszkuje wschodnie wybrzeża Oceanu Atlantyckiego, od Lofotów na północnym wschodzie Norwegii po Azory i Maroko. Może być również znajdywany w niektórych częściach Morza Śródziemnego i w północno-wschodniej części Morza Czarnego.
Przypisy
- ↑ Homarus gammarus. w: Integrated Taxonomic Information System (ang.) [dostęp 29 października 2008]
- ↑ Campeones todo terreno. Los animales más rápidos. Elsa ed. [Kingfisher Publ. Plc]. 1998, ISBN 2-7452-0160-3, str. 60
[edytuj] Bibliografia
- Prodöhl P. A. i in., European lobster – Homarus gammarus (pdf) (en)
- Ann-Lisbeth Agnalt, Tore S. Kristiansen & Knut E. Jørstad, Growth, reproductive cycle, and movement of berried European lobsters (Homarus gammarus) in a local stock off southwestern Norway. ICES Journal of Marine Science: Journal du Conseil 2007 64(2):288-297; doi:10.1093/icesjms/fsl020