Homo heidelbergensis

Homo heidelbergensis
Schoetensack, 1908
czaszka Homo heidelbergensis
Systematyka
Domena	eukarionty
Królestwo	zwierzęta
Typ	strunowce
Podtyp	kręgowce
Gromada	ssaki
Rząd	naczelne
Rodzina	człowiekowate
Podrodzina	Homininae
Rodzaj	człowiek
Gatunek	Homo heidelbergensis
Systematyka w Wikispecies
Multimedia w Wikimedia Commons

Homo heidelbergensis – gatunek znany także jako Protanthropus heidelbergensis, człowiek heidelberski, człowiek ze Swanscombe lub człowiek z Boxgrove. Forma pośrednia pomiędzy Homo erectus a Homo neanderthalensis.

Najwcześniej pojawił się 600 tys. lat temu w Afryce. Na obszarze Europy pojawił się 500 tys. lat temu i wyginął 250 tys. lat temu.

Przez blisko sto lat pozostawał najwcześniejszym znanym praczłowiekiem na kontynencie europejskim ("pierwszy Europejczyk"). Jego żuchwa została odnaleziona w 1907 roku w Niemczech, na żwirowni w Mauer, koło miasteczka uniwersyteckiego Heidelberg, a opisany w 1908 r. przez Otto Schötensacka. W Niemczech i na Węgrzech odkryto najstarsze szczątki Homo heidelbergensis, pozostałości obozowisk i obiektów szałasowych.

Osobniki miały duży mózg. Mózgoczaszka była stosunkowo wąska i dość wysoka, a czoło silnie wysklepione. Posługiwał się narzędziami kamiennymi i ogniem. Najprawdopodobniej była to istota zorganizowana, o czym może świadczyć rozplanowanie obozowiska (oddzielna lokalizacja miejsc wyrobu narzędzi, ćwiartowania mięsa), a także umocnienia kamieniami brzegów rzeki odkrytych przy obozowiskach Homo heidelbergensis.

W miarę poznawania gatunku pojawia się coraz więcej teorii dotyczących jego losów. Być może zebrane pod tą nazwą szczątki mogą należeć do różnych gatunków. W Europie człowiek heidelberski lub gatunek z nim blisko spokrewniony dał początek grupie ludzi obejmującej m.in. neandertalczyka, który zamieszkiwał Europę i zachodnią Azję od 200 do 30 tys. lat temu.

Niektórzy uczeni zaliczają człowieka heidelberskiego do Homo erectus, a inni do archaicznych Homo sapiens.

Zobacz też

• antropogeneza