Homotopia

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Homotopiaciągłe przejście między dwoma przekształceniami ciągłymi przestrzeni topologicznych, tj. takie, za pomocą którego można w jednostce czasu w wyniku ciągłej deformacji z jednego przekształcenia otrzymać drugie. Działem matematyki w którym się je rozważa jest teoria homotopii, gałąź topologii algebraicznej.

Pojęcie homotopii prowadzi do homotopijnej równoważności, relacji równoważności, która pozwala na bardziej elastyczną niż relacja homeomorfizmu klasyfikację przestrzeni topologicznych zachowując przy tym ważne ich własności w obrębie jednej klasy równoważności (klasy homotopii).

Homotopia między kubkiem a obwarzankiem (torusem).

Definicja[edytuj | edytuj kod]

Niech f, g\colon X \to Y będą przekształceniami ciągłymi określonymi na przestrzeniach topologicznych oraz I = [0, 1] \subset \mathbb R będzie przedziałem jednostkowym. Jeżeli istnieje ciągłe odwzorowanie H\colon X \times I \to Y takie, że f(x) = H(x, 0) oraz g(x) = H(x, 1) dla x \in X, to nazywa się je homotopią przekształceń f i g i oznacza f \sim g, same przekształcenia określa się wtedy jako homotopijne.

Rodziny przekształceń[edytuj | edytuj kod]

Homotopia H\colon X \times I \to Y określa rodzinę przekształceń f_t\colon X \to Y taką, że f_t(x) = H(x, t), ciągłą ze względu na każdy ze swoich argumentów, przy czym f_0 = f oraz f_1 = g.

Homotopia H wyznacza również rodzinę dróg h_x\colon I \to Y,\; h_x(t) = H(x, t) łączących f(x) z g(x) dla x \in X.

Ściągalność i gwiaździstość[edytuj | edytuj kod]

Przestrzeń X nazywa się ściągalną, jeżeli \operatorname{id}_X jest homotopijna z przekształceniem stałym \varepsilon_a(x) = a dla pewnego punktu a \in X.

Dla podzbiorów przestrzeni euklidesowej, gdzie określona jest różniczkowalność można nakładać dodatkowe warunki na ściągalność zbioru. Obszar D \subseteq \mathbb R^n nazywa się ściągalnym różniczkowalnie do punktu x_0 \in D, jeśli istnieje odwzorowanie ciągłe klasy C^1, D \times [0,1]\ni (x,t) \mapsto h(x,t)\in D takie, że dla każdego x \in D

h(x,0) = x_0,\; h(x, 1) = x.

Obszar D \subseteq \mathbb R^n określa się jako gwiaździsty względem punktu x_0 \in D, jeśli dla każdego x \in D odcinek łączący punkt x z x_0 zawiera się w D, tj. \{y\colon y = x_0 + t(x - x_0), t \in [0,1]\} \subseteq D.

Łatwo wykazać, że zbiór gwiaździsty względem punktu x_0 jest ściągalny do x_0. Żądane odwzorowanie h jest postaci h(x,t) := x_0 + t(x - x_0). Dla obszarów ściągalnych zachodzi lemat Poincarégo.

Relacja równoważności[edytuj | edytuj kod]

Dla ustalonych przestrzeni topologicznych X, Y relacja homotopii w przestrzeni funkcji ciągłych C(X, Y) jest relacją równoważności. Jej klasy równoważności nazywa się klasami homotopii.

Zwrotność jest oczywista, symetria polega na odwróceniu przechodzenia po przedziale I, przechodniość wynika ze składania odwzorowań: pierwsza połowa I służy do przejścia po pierwszym odwzorowaniu, druga – po drugim, złożenie odwzorowań ciągłych jest ciągłe.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

  • Jeśli Y = \mathbb R^m, to funkcje f i g są zawsze homotopijne między sobą. Wystarczy przyjąć H(x,t) = f(x) + t\left(g(x) - f(x)\right).
  • Jeśli X = Y = \mathcal S^mm-wymiarowa sfera jednostkowa, to powyższe nie jest prawdą. Na przykład, identyczność i funkcja stała nie są homotopijne[1].

Przedłużanie homotopii[edytuj | edytuj kod]

Zachodzi następujące twierdzenie Borsuka o przedłużaniu homotopii, sformułowane przez Karola Borsuka w 1937[2]:

Niech X będzie przestrzenią normalną, a M jej domkniętą podprzestrzenią. Jeśli f, g\colon M \to \mathcal S^m są homotopijne oraz f jest przedłużalne na X, to g jest przedłużalne na X oraz dla każdego przedłużenia f można znaleźć przedłużenie g z nim homotopijne.

Często, dla uproszczenia dowodu, zakłada się dodatkowo przeliczalną parazwartość przestrzeni X.

Homotopijna równoważność[edytuj | edytuj kod]

Przestrzenie X oraz Yhomotopijnie równoważne lub mają ten sam typ homotopii, jeżeli istnieją przekształcenia ciągłe f\colon X \to Y oraz g\colon Y \to X takie, że g \circ f \sim \operatorname{id}_X oraz f \circ g \sim \operatorname{id}_Y.

Homotopijna równoważność jest słabszą własnością klasyfikującą przestrzenie topologiczne niż homeomorficzność. Przestrzenie topologiczne o tym samym typie homotopii są nieodróżnialne na gruncie teorii homotopii i homologii. Przede wszystkim wszystkie grupy homotopii i homologii przestrzeni homotopijnie ze sobą równoważnych są izomorficzne.

Przykłady[edytuj | edytuj kod]

  • Przestrzeń ściągalna X jest homotopijnie równoważna z przestrzenią jednopunktową Y = \{a\}, ponieważ \operatorname{id}_Y \circ \varepsilon_a = \varepsilon_a \sim \operatorname{id}_X oraz \varepsilon_a \circ \operatorname{id}_Y = \operatorname{id}_Y dla \varepsilon_a(x) = a dla dowolnego x \in X.
  • Zbiory X = [0, 1] i Y = (0, 1) z topologią euklidesową są homotopijnie równoważne, lecz nie są homeomorficzne (z powodu zwartości pierwszej przestrzeni i braku zwartości drugiej).
  • Okrąg jednostkowy \mathcal S^1 jest homotopijnie równoważny z płaszczyzną bez punktu, \mathbb R^2 \setminus \{0\}, te przestrzenie również nie są homeomorficzne z tego samego powodu (przy założeniu topologii euklidesowej).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Kuratowski, Kazimierz Wstęp do teorii mnogości i topologii, s. 211; PWN, Warszawa, 1966.
  2. Borsuk, Karol Sur les prolongements des transformations continues, s. 99-110; Fund. Math. 28, Warszawa, 1937.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]