Honda Prelude

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Honda Preludesportowe coupe japońskiej marki Honda produkowane od 1978 do 2001 roku. Łącznie sprzedano 826 082 egzemplarzy modelu.

Honda Prelude I[edytuj | edytuj kod]

Honda Prelude SN I
Honda Prelude SN I
Producent Honda
Zaprezentowany 24 listopada 1978
Okres produkcji 1978 – 1982
Miejsce produkcji  Japonia, Sayama
Dane techniczne
Segment G
Typy nadwozia 2-drzwiowe cabrio
2-drzwiowe coupe
Silniki 1.6 80 KM
1.8 90 KM
Skrzynia biegów 2 i 3-biegowa automatyczna
5-biegowa manualna
Długość 4090 mm
Szerokość 1635 mm
Wysokość 1290 mm
Rozstaw osi 2320 mm
Liczba miejsc 4
Dane dodatkowe
Pokrewne Honda Civic II
Konkurencja Opel Manta
Toyota Celica
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Tył Hondy Prelude I
Honda Prelude I Cabrio
Tył Hondy Prelude I Cabrio

Honda Prelude I zadebiutowała 24 listopada 1978 roku. Auto powstało na bazie Hondy Civic II generacji. Podobnie jak w Accordzie i Civicu użyto struktury podwozia z samonośnym nadwoziem. W Japonii auto było dostępne z odsuwanym dachem. Sprzedano 171 829 sztuk auta.


Honda Prelude II[edytuj | edytuj kod]

Honda Prelude II
Honda Prelude II
Producent Honda
Zaprezentowany 1982
Okres produkcji 1982 – 1987
Miejsce produkcji  Japonia, Sayama
Poprzednik Honda Prelude I
Następca Honda Prelude III
Dane techniczne
Segment G
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupe
Silniki 1.8 105 KM
2.0 137 KM
2.0 160 KM
Skrzynia biegów 4-biegowa automatyczna
5-biegowa manualna
Długość 4374 mm
Szerokość 1689 mm
Wysokość 1295 mm
Rozstaw osi 2451 mm
Masa własna 965 – 1070 kg
Liczba miejsc 4
Pojemność bagażnika 280 l
Dane dodatkowe
Konkurencja Opel Manta
Toyota Celica
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Tył Hondy Prelude II

Honda Prelude II została zaprezentowana w 1982 roku na zupełnie nowej platformie. Sprzedano 336 599 sztuk auta.

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

EX 12V SOHC – silnik 1.8 o mocy 101 lub 105 KM i 145 Nm, zasilany gaźnikiem z jednym wałkiem rozrządu.

W początkowym okresie produkcji wyposażenie było niewielkie. Obejmowało elektrycznie wysuwaną antenę, elektryczny szyberdach z automatycznie wysuwaną chromowaną owiewką, wspomaganie kierownicy oraz elektryczny zegarek z datą.

Z czasem Prelude można było doposażyć w: elektryczne szyby, wraz z automatycznym domykaniem szyby kierowcy oraz wycieraczką tylnej szyby (w opcji na rynek francuski), układ A.L.B. (odpowiednik europejskiego układu ABS), klimatyzację, dodatkowe światło stopu, kontrolki niezapiętych pasów w wersji amerykańskiej, 13-calowe alufelgi oraz automatyczną czterobiegową skrzynię biegów.

2.0 i 16 DOHC – silnik 2.0 , o oznaczeniach:

  • B20A1 – 137 KM 172NM, zasilany wielopunktowym wtryskiem paliwa, z dwoma wałkami rozrządu.
  • B20A – 160 KM , PGMFI DOHC – silnik na rynek JDM.

Auto posiadało identyczne wyposażenie jak wersja EX wraz z regulacją odcinka lędźwiowego fotela kierowcy.


Honda Prelude III[edytuj | edytuj kod]

Honda Prelude III
Honda Prelude III
Producent Honda
Zaprezentowany Geneva Moto Show 1987
Okres produkcji 1987 – 1991
Miejsce produkcji  Japonia, Sayama
Poprzednik Honda Prelude II
Następca Honda Prelude IV
Dane techniczne
Segment G
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupe
Silniki 2.0i 16V 109KM 114KM, 137KM, 140KM, 150KM
Skrzynia biegów 4-biegowa automatyczna
5-biegowa manualna
Długość 1987-1989: 4460 mm
1989-1991: 4511 mm
Szerokość 1709 mm
Wysokość 1987-1989: 1295 mm
1989-1991: 1250 mm
Rozstaw osi 2565 mm
Masa własna 1060 – 1340 kg
Liczba miejsc 4
Pojemność bagażnika 353 l
Dane dodatkowe
Konkurencja Ford Probe
Mitsubishi Eclipse
Toyota Celica
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Tył Hondy Prelude III

Honda Prelude III zadebiutowała w 1987 roku w Genewie. W 1989 roku auto przeszło face lifting. Sprzedano 160 909 sztuk auta. W plebiscycie na Europejski Samochód Roku 1988 model zajął 3. pozycję (za Peugeotem 405 i Citroënem AX)[1].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

Prelude występowała fabrycznie z silnikami o pojemności skokowej 1958 cc bądź 2056 cc, najpopularniejsze:

  • B20A3 109KM, 12 zaworów SOHC
  • B20A4 114KM, 12 zaworów SOHC
  • B20A5 137KM, 16 zaworów DOHC
  • B20A7 150KM, 16 zaworów DOHC
  • B20A9 140KM, 16 zaworów DOHC

Dostępna jednak była z innymi, rzadko spotykanymi silnikami spalinowymi:

  • B20A/B20A1 160KM, 16 zaworów DOHC
  • B20A6 – 142KM, 16 zaworów DOHC
  • B20A8 – 133KM, 16 zaworów DOHC
  • B21A/B21A1 – 145/140 KM, 16 zaworów DOHC

Silniki trzeciej generacji Prelude były oparte na podwójnym gaźniku (tzw. dual carb) w podstawowych wersjach B20A3/B20A4 na jednym wałku rozrządu bądź na pełnym wtrysku elektronicznym (MPFI) z podwójnym wałkiem rozrządu (DOHC)w pozostałych silnikach.

Wersje wyposażeniowe i klasyfikacja nadwozia[edytuj | edytuj kod]

Ogólną klasyfikację Hondy Prelude III generacji dzielimy na:

  • Wersja EX przed liftingiem
  • Wersja 16v (2.0i-16) przed liftingiem
  • Wersja EX po liftingu
  • Wersja 16V (2.0i-16) po liftingu
  • Wersje EX były wyposażone w silniki gaźnikowe z 12 zaworami SOHC (B20A4/B20A4). Ponadto, dla odmiany EX niektóre dodatkowe wyposażenie było niedostępne.

Nadwozie było sygnowane następująco:

  • BA3 – rynek USDM
  • BA4 – rynek EDM
  • BA5 – rynek JDM
  • BA7 – rynek USDM / JDM (silniki ~2100 cc)

Dodatkowe wyposażenie[edytuj | edytuj kod]

Samochód zyskał dużą popularność dzięki bogatemu wyposażeniu, w którego skład wchodzić mogą m.in. elektryczne sterowane szyby, lusterka oraz szyberdach, centralny zamek, wspomaganie kierownicy, elektrycznie wysuwana antena, ogrzewanie tylnej szyby, elektryczna regulacja świateł, dimmer, klimatyzacja, skórzana tapicerka, alufelgi oraz regulacja odcinka lędźwiowego fotela kierowcy (w wersji 16V).

Wersja 2.0i-16 dodatkowo można było wyposażyć w: system 4WS, A.L.B. (odpowiednik europejskiego systemu ABS) oraz tylną wycieraczkę.

Wersja po face liftingu[edytuj | edytuj kod]

W 1989 roku auto przeszło face lifting. Do najważniejszych zmian optycznych można zaliczyć: przedni zderzak, w którym zmieniono położenie i rozmiar kierunkowskazów oraz świateł postojowych ,oraz zmieniono miejsce mocowania halogenów oraz ich kształt i rozmiar, a także zmieniono barwę świateł z żółtych na białe. Zmieniono również tylny pas łącznie z blendą i lampami narożnymi, oraz kształt dolnej części klapy bagażnika. Zmian dokonano także na desce rozdzielczej, zmieniono zegary oraz tapicerkę we wnętrzu. Zwiększono również rozmiar tarczy sprzęgła oraz skrzynię biegów. Z drobniejszy zmian dodano dodatkowe zabezpieczenia takie jak: składanie tylnej kanapy za pomocą klucza od stacyjki oraz możliwość zablokowania otwarcia klapy bagażnika kluczem.

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Nowością na rynku było wprowadzenie przez Hondę jako pierwszą markę systemu 4WS. System 4WS, sterowany całkowicie mechanicznie, umożliwiał skręt tylnej osi pojazdu, dzięki czemu promień skrętu był mniejszy[2].

Prelude miała sportowy charakter, co potwierdzają fabrycznie montowane fotele półkubełkowe, zapewniające dość dobre trzymanie boczne. Dodatkowym atutem jest niskie i sztywne zawieszenie.

W samochodzie było zaprojektowanych wiele ciekawostek technicznych, przykładowo w wersji 16v, przy otwieraniu auta i pociągnięciu za klamkę, podświetlał się zamek kierowcy przez ok 8 sek. , dzięki czemu łatwiej można było włożyć weń kluczyk. Dodatkowo podświetlał się zamek stacyjki.

Auto nie było wolne od drobnych wad. Jako ciekawostkę można podać iż wadliwa konstrukcja klapki zegarka powodowała częste urwania jej zaczepów, zatem w obecnych czasach zegarek ze sprawną klapką uważa się za rarytas. Nie lada problemem były gaźniki firmy Keihin w silnikach B20A3/B20A4, w których pękały gumy łączące gaźniki z kolektorem dolotowym, doprowadzając do nierównej pracy silnika. Defekt ten pojawiał się często po zamontowaniu instalacji gazowej[3].


Honda Prelude IV[edytuj | edytuj kod]

Honda Prelude IV
Honda Prelude IV
Producent Honda
Zaprezentowany 1991
Okres produkcji 1991 – 1996
Miejsce produkcji  Japonia, Sayama
Poprzednik Honda Prelude III
Następca Honda Prelude V
Dane techniczne
Segment G
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupe
Silniki Japonia:
2.2 160 KM (F22B)
2.2 200 KM (H22A)
Europa:
2.0 133 KM (F20A4)
2.3 160 KM (H23A2)
2.2 185 KM (H22A2)
USA:
2.2 137 KM (F22A1)
2.3 160 KM (H23A1)
2.2 l 195 KM (H22A1)
Skrzynia biegów 4-biegowa automatyczna
5-biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
Długość 4440 mm
Szerokość 1765 mm
Wysokość 1290 mm
Rozstaw osi 2550 mm
Masa własna 1288 kg
Liczba miejsc 4
Pojemność bagażnika 259 l
Dane dodatkowe
Konkurencja Ford Probe
Opel Calibra
Toyota Celica
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Tył Hondy Prelude IV

Honda Prelude IV zadebiutowała w 1991 roku. Auto otrzymało bardziej sportowy wygląd, a system 4WS zmieniono z mechanicznego na komputerowy. Sprzedano 98 627 egzemplarzy tej generacji.

Samochód można było wyposażyć m.in. w elektrycznie regulowane fotele, adaptacyjne reflektory, czujnik deszczu, bezkluczykowy system otwierania zamków, wbudowany telewizor, czujnik zmierzchu, kontrolę trakcji, automatyczną klimatyzację. W 1994 roku auto przeszło modernizację. Zmieniono m.in. lampy kierunkowskazów, wloty powietrza. Najwięcej zmian dokonano we wnętrzu dyskretnie przeprojektowano konsolę centralną i fotele, usunięto schowek między tylnymi fotelami, a w ofercie pojawiły się zupełnie nowe wzory tapicerki[4][5].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • R4 2,0 (133 KM)
  • R4 2,2 VTEC (185 KM)
  • R4 2,2 VTEC (137, 160,195-200 KM) wersje dostępne tylko w Japonii i USA
  • R4 2,3 (160 KM)

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

Japonia:

  • Si
  • VTEC Si

USA:

  • S
  • Si
  • SE
  • VTEC

Kanada:

  • Preludium
  • SR
  • SR-V

Europa:

  • 2.0i
  • 2.3i
  • 2.2i VTEC

Australia:

  • CV / S
  • Si
  • SRS
  • VTi-R


Honda Prelude V[edytuj | edytuj kod]

Honda Prelude V
Honda Prelude V
Producent Honda
Zaprezentowany 1996
Okres produkcji 1996 – 2001
Miejsce produkcji  Japonia, Sayama
Poprzednik Honda Prelude IV
Dane techniczne
Segment G
Typy nadwozia 2-drzwiowe coupe
Silniki 2.0i SOHC 133 KM
2.2 VTi DOHC VTEC 185 KM
2.2 VTi DOHC VTEC 200 KM
2.2 VTEC Type-S 220 KM
Skrzynia biegów 4-biegowa automatyczna
5-biegowa manualna
Rodzaj napędu przedni
Długość 4521 mm
Szerokość 1753 mm
Wysokość 1316 mm
Rozstaw osi 2586 mm
Masa własna 1380 kg
Liczba miejsc 4
Pojemność bagażnika 284 l
Dane dodatkowe
Konkurencja Toyota Celica
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Tył Hondy Prelude V

Honda Prelude V zadebiutowała w 1996 roku. Auto produkowano do 2001 roku po czym produkcję zakończono ze względu na przerwanie prac nad F1, po ukazaniu się w Japonii czwartej generacji Integry. Sprzedano 58 118 sztuk piątej generacji Prelude[6].

Silniki[edytuj | edytuj kod]

  • 2.0i SOHC 133 KM
  • 2.2 VTi DOHC VTEC 185 KM
  • 2.2 VTi DOHC VTEC 200 KM
  • 2.2 VTEC Type-S 220 KM

Wersje wyposażeniowe[edytuj | edytuj kod]

Japonia:

  • SCoupe
  • Si
  • SiR
  • SiR S-spec
  • Type-S

USA:

  • Prelude
  • Typ SH

Kanada:

  • Prelude
  • Typ SH
  • SE

Europa:

  • 2.0i
  • 2.2 VTi
  • 2.2 VTi-S

Australia:

  • VTi-R
  • ATTS


Przypisy

  1. Previous winners - Car of the Year 1988 (ang.). caroftheyear.org. [dostęp 2013-08-27].
  2. Honda Prelude III - kultowa za życia
  3. Kamil Kobeszko: Honda Prelude III generacji – japoński wojownik. autokult.pl, 2012-04-03. [dostęp 2013-06-29].
  4. Artur Kuśmierzak: Honda Prelude IV [awarie i problemy]. autokult.pl, 14-01-2013. [dostęp 21-04-2013].
  5. Rafał Warecki: Honda Prelude IV – preludium japońskiej motoryzacji. autokult.pl, 2010-07-15. [dostęp 2013-06-29].
  6. Artur Kuśmierzak: Honda Prelude V [awarie i problemy]. autokult.pl, 2011-04-16. [dostęp 2013-06-29].