Horacy – bohater Hamleta

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Horacy – postać fikcyjna ze sztuki "Hamlet" Williama Szekspira, filozof z Wittenbergi, przyjaciel księcia.

Horacy poznał Hamleta na uniwersytecie witenberdzkim, gdzie wraz z księciem odbywał służbę wojskową. Przybył na królewski dwór wraz z Hamletem. Jest postacią epizodyczną. Uczestniczy w powrocie swego przyjaciela ze statku wiozącego go z Anglii, kiedy obaj są świadkami pogrzebu Ofelii, a Hamlet ginie w pojedynku zabity przez Laertesa. Horacy chce popełnić samobójstwo i próbuje wypić resztkę zatrutego wina, ale umierający Hamlet powstrzymuje go. Książę prosi Horacego, by opowiedział wszystkim prawdę o całym zdarzeniu. Horacy mówi o wszystkim młodemu Fortynbrasowi.

Horacy jest przeciwieństwem Hamleta. Łączy ich idealizm, jednak Horacy nie jest tak nadwrażliwy jak książę. Horacy jest spokojny i opanowany. Budzi szacunek na dworze (dworzanie proszą go, by porozmawiał z Duchem), jednak nie znamy funkcji jaką tu pełnił.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Słownik bohaterów literackich. Liceum, Wydawnictwo "Greg", 2005
  • Słownik bohaterów literackich, Drukarnia Narodowa SA, Bielsko-Biała, 2006
  • Słownik Lektur. Liceum, Wydawnictwo "Greg", 2005