Horeb

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
"Mojżesz z dziesięcioma przykazaniami" - obraz Rembrandta z 1659

Horeb (hebr. Chorev, חורב) – góra wymieniana w Biblii jako miejsce powołania Mojżesza przez Jahwe, jako wyzwoliciela Izraelitów z niewoli egipskiej - Wj 3,1[1], oraz miejsce, gdzie Bóg Jahwe ukazał się Eliaszowi, który chronił się przed królową Izebel w jaskini - 1Krl 19,8-14[2].

Dokładna lokalizacja góry nie jest znana. Przyjmuje się, że jest to góra Synaj lub całe pasmo górskie, w którym leży ta góra w południowej części półwyspu Synaj w muhafazie Synaj Południowy w Egipcie.

Według innej interpretacji jest nią góra Jabal al-Lawz w historycznej krainie Midian, a obecnie w północno-zachodniej części Arabii Saudyjskiej, która w Biblii i pismach Józefa Flawiusza nazywana jest zamiennie górą Bożą, Synaj i Horeb[3], lub też góra Har Karkom na pustyni Negew w południowym Izraelu[4].

Inne miejsca[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Wj 3,1
  2. 1 Krl 19,8-14
  3. Lennart Möller, Exodus. Śladami wydarzeń biblijnych. Wyd. MUZA SA, Warszawa 2002, s. 130-131. ISBN 83-7319-213-1
  4. Dorota Walencik: Biblijny Synaj znajduje się na Negewie nie w Egipcie?. Ekumeniczna Agencja Informacyjna, 1 czerwca 2010. [dostęp 2010-06-01].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Lennart Möller, Exodus. Śladami wydarzeń biblijnych. Wyd. MUZA SA, Warszawa 2002, s. 17, 22, 130-137, 162-165, 167, 169, 171, 192, 196, 205, 207, 229, 233, 237-238, 243-246, 248, 250, 252, 254-263, 265-272, 277, 279-280, 286, 294, 300-301. ISBN 83-7319-213-1