Hortensja pnąca
| Hortensja pnąca | |
| Systematyka wg Reveala | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | rośliny |
| Podkrólestwo | naczyniowe |
| Nadgromada | nasienne |
| Gromada | okrytonasienne |
| Klasa | Rosopsida |
| Rząd | hortensjowce |
| Rodzina | hortensjowate |
| Rodzaj | hortensja |
| Gatunek | hortensja pnąca |
| Nazwa systematyczna | |
| Hydrangea petiolaris Siebold & Zucc. | |
| Fl. Jap. (Siebold) 1: 106. 1839 | |
Hortensja pnąca (Hydrangea petiolaris) –gatunek lub podgatunek hortensji. Pochodzi z Azji (Wyspy Kurylskie, Sachalin, Japonia, Korea Południowa, Tajwan)[1]. Jest uprawiany w wielu krajach świata, w Europie od 1865 r.
Spis treści |
Systematyka [edytuj]
Według Krytycznej listy roślin naczyniowych Polski jest to gatunek hortensji[2]. Według nowszych ujęć taksonomicznych jest to podgatunek Hydrangea anomala i ma nazwę Hydrangea anomala D. Don subsp. petiolaris (Siebold & Zucc.) E. M. McClint.Fl. jap. 1:106, t. 54. 1839[1].
Morfologia [edytuj]
- Łodyga
- Osiąga wysokość 20 – 25 m.
- Liście
- Owalne lub jajowate o ząbkowanych brzegach. Jesienią przebarwiają się na pomarańczowo.
- Kwiaty
- Niewielkie, białe, zebrane w duże i płaskie kwiatostany. Kwitną od czerwca do lipca
Zastosowanie [edytuj]
Roślina ozdobna. Jest bardzo odporna na mróz, może rosnąć w strefie klimatycznej 5-9[3]. Wymaga stanowisk zacienionych i lekko kwaśnej gleby. W czasie upałów należy ją podlewać. Po przekwitnieniu przycina się pędy[3]. Wymaga stanowisk półcienistych z glebą próchniczą o lekko kwaśnym pH. Zalecana do stosowana przy murach, starszych drzewach i jako pnącze okrywające pergole, altany[4].
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Germplasm Resources Information Network (GRIN). [dostęp 2010-02-05].
- ↑ Zbigniew Mirek, Halina Piękoś-Mirkowa, Adam Zając, Maria Zając: Vascular Plants of Poland - A Checklist. Krytyczna lista roślin naczyniowych Polski. Instytut Botaniki PAN im. Władysława Szafera w Krakowie, 1995. ISBN 83-85444-38-6.
- ↑ 3,0 3,1 zbiorowe: Rośliny ogrodowe. Könemann, 2005. ISBN 978-3-8331-1916-3.
- ↑ Hortensja pnąca (pol.). W: Wymarzonyogrod.pl [on-line]. 2013. [dostęp 2013-04-11].