Hotel Jałta w Pradze

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hotel Jalta
Fasada hotelu Jalta
Fasada hotelu Jalta
Państwo  Czechy
Miejscowość Praga
Adres Vaclavske namesti 45/818
Typ budynku hotel
Styl architektoniczny socrealizm
Architekt Antonín Tenzer
Inwestor Restaurace a jídelny
Kondygnacje 7
Rozpoczęcie budowy 1954
Ukończenie budowy 1958
Ważniejsze przebudowy 1999
Pierwszy właściciel Restaurace a jídelny
Kolejni właściciele cestovní kancelář Čedok (od 1955), Čedok Interhotely, Nomura Bank, Miki Travel
Obecny właściciel Flow East (od 2003)
Położenie na mapie Pragi
Mapa lokalizacyjna Pragi
Hotel Jalta
Hotel Jalta
Położenie na mapie Czech
Mapa lokalizacyjna Czech
Hotel Jalta
Hotel Jalta
Ziemia 50°04′52,186″N 14°25′42,270″E/50,081163 14,428408
Strona internetowa

Hotel Jałta - hotel zlokalizowany w Pradze, przy Placu Wacława.

Hotel został zbudowany w miejscu, w którym stał jeden z 3 domów, zbombardowanych w 1945 na tym placu przez Armię Czerwoną w trakcie działań powstania praskiego, znanego też pod określeniem rewolucji majowej. Pierwsza koncepcja przewidywała wybudowanie w tym miejscu hotelu III kategorii.

Obiekt stanowi przykład późnego czeskiego socrealizmu. Został zbudowany w latach 1954-1958, według projektu Antonína Tenzera, zaproszonego do udziału w pracach przez prezydenta Antonina Zapotockiego. Był to najbardziej znamienity projekt tego architekta. Budynek skorzystał z uniwersalnych wzorów stylu socrealistycznego, który był popularny w wielu krajach centralnej i wschodniej Europy w początku lat 50. XX wieku. Detal fasady uzupełniono jednak bogatym wystrojem rzeźbiarskim, czerpiącym z czeskiego stylu narodowego lat 20. XX wieku. Wnętrza hotelowe wykonane były z wyjątkowym przepychem. Po oddaniu do użytku był to najbardziej reprezentacyjny hotel w Pradze, niejednokrotnie goszczący najwyższych zagranicznych dostojników partyjnych i państwowych.

Hotel wyposażono (na poziomie -II) w schron atomowy na 250 osób. Przewidywano, iż będzie pełnił rolę szpitala Sztabu Generalnego, z około 30 osób personelu, lub miejscowej siedziby sztabu Układu Warszawskiego. Nie był używany od ponad 20 lat.; w 1997 wykreślony z rejestru tego rodzaju obiektów. Do dnia dzisiejszego nie odkryto tajnego wejścia do schronu z ulicy politických vězňů.

W przeszłości budynek ten służył różnym celom, m.in. w latach 70. mieściła się w nim ambasada RFN.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Petr Dvořáček: Architektura českých zemí - Moderní architektura, Levné knihy Praga 2005, s. 108, ISBN 80-7309-288-5
  • Zdeněk Vališ: Architektonický unikát na ´Václaváku´ ukrývá také protiatomový kryt, [w:] [1]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]