Hotel butikowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hall hotelu "Granary" urządzonego we wnętrzu dawnej Słodowni Pańskiej we Wrocławiu przy ul. Menniczej

Hotel butikowy (ang. boutique hotel, czasem design hotel lub lifestyle hotel) – hotel wysokiego standardu, zaspokajający nierzadko wyszukane, luksusowe i wyrafinowane potrzeby. Grupą docelową odbiorców usług tego rodzaju hoteli są stosunkowo zamożne osoby ceniące sobie kameralność, spokój i intymność, unikające pośpiechu.

Pierwsze hotele butikowe powstały w latach 80. XX wieku w USA i Wielkiej Brytanii. Lokalizowane są zazwyczaj w centrach miast, nierzadko w historycznych zabytkowych budowlach. Są to najczęściej hotele nienależące do żadnej sieci hotelowej[1], ale pomimo to wyposażone we wszystkie atrybuty spotykane w hotelach pięciogwiazdkowych. Hotele te są na ogół niezbyt wielkie (kilkadziesiąt pokoi i apartamentów), często posiadających indywidualny wystrój, czasem wykonany przez znanych projektantów wnętrz. Niekiedy w wyposażeniu tego rodzaju hoteli znajdują się dzieła sztuki i historyczne umeblowanie.

W Polsce liczba tego rodzaju hoteli pozostaje wciąż jeszcze niezbyt wielka; najwięcej jest ich w Krakowie, jeden (Hotel Rialto) w Warszawie, ale otwierane są także w innych polskich miastach, jak np. Wrocławiu czy Gdańsku.

Przypisy

  1. obecnie również wielkie sieci hotelowe dostrzegają możliwość ulokowania się także i w tym segmencie branży i otwierają własne hotele tej klasy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]