Howlit
| Howit | |||
|
|||
| Właściwości chemiczne i fizyczne | |||
| Skład chemiczny | uwodniony borokrzemian wapnia (Ca2[SiB5O9(OH) 5]) |
||
| Twardość w skali Mohsa | 3–3,5 | ||
| Przełam | gładki lub ziarnisty | ||
| Łupliwość | niewyraźna | ||
| Układ krystalograficzny | jednoskośny | ||
| Gęstość minerału | 2,45–2,58 g/cm³ | ||
| Właściwości optyczne | |||
| Barwa | mlecznobiała, często poprzecinany czarnymi lub ciemnobrązowymi żyłkami | ||
| Rysa | biała | ||
| Połysk | matowy lub słaboszklisty | ||
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|||
Howlit – minerał z grupy krzemianów, należy do grupy minerałów rzadkich. Nazwa pochodzi od nazwiska kanadyjskiego chemika i mineraloga Henry'ego Howa, który jako pierwszy opisał ten minerał i określił jego skład chemiczny.
Spis treści |
[edytuj] Charakterystyka
[edytuj] Właściwości
Miękki, lekki, pylasty, bardzo porowaty: może być barwiony dla imitowania innych kamieni, zwłaszcza turkusu, zwany wówczas turkmenitem. Sporadycznie spotykane kryształy występują w skupieniach ziarnistych.
[edytuj] Występowanie
Stanowi produkt ewaporacji (odparowania) jeziornej zachodzącej w klimacie gorącym i suchym (pustynnym). Często współwystępuje z boraksem rodzimym, gipsem, colemanitem.
Miejsca występowania: duże ilości howlitu spotykane są w USA – Kalifornia, Kanada – Nowa Szkocja.
[edytuj] Zastosowanie
Minerał poszukiwany przez kolekcjonerów. Największe okazy pochodzą z pustyni Mojawe – ich masa dochodzi do kilkuset kilogramów. Mimo znacznej miękkości wykorzystywany jest jako kamień dekoracyjny i jubilerski.
