Hrabstwo Portugalii

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Portugal Coat of Arms
Artykuł z serii
Historia Portugalii

Hrabstwo Portugalii (port. Condado Portucalense oraz Condado de Portucale) − państwo feudalne istniejące na Półwyspie Iberyjskim w latach 868-1071 i 10931139.

Według tradycji zostało ustanowione przez Vímarę Peresa po zdobyciu na muzułmanach Porto w 868 roku.

W 1071 roku, po śmierci Nuno II zostało włączone do Królestwa Galicji, gdzie posiadało jednak autonomię. W latach 1071-1093 nominalnym władcą był Garcia II, syn Ferdynanda I Wielkiego, władcy Kastylii i Leónu. Garcia II nosił tytuł Rex Portugalliae et Galleciae, jednak nie sprawował faktycznej władzy, która od roku 1072 pozostawała w rękach jego brata Alfonsa VI, króla Kastylii i Galicji.

W 1093 hrabstwo zostało przez Alfonsa VI zaoferowane zięciowu, Henrykowi Burgundzkiemu, który ofiarował mu wsparcie w czasie walk rekonkwisty. W 1099 roku Henryk ogłosił się władcą niezależnym od Alfonsa VI, zaś syn Henryka, Alfons I Zdobywca, w 1139 przekształcił swoje władztwo w Królestwo Portugalii.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Rafael Altamira, "Il califfato occidentale", in Storia del mondo medievale, vol. II, 1999, pp. 477-515
  • Rafael Altamira, La Spagna (1031-1248), in Storia del mondo medievale, vol. V, 1999, pp. 865-896
  • Edgar Prestage, Il Portogallo nel medioevo, in «Storia del mondo medievale», vol. VII, 1999, pp. 576-610