Hrabstwo Sydonu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Comté de Sidon
Hrabstwo Sydonu
Fatymidzi 1110-1187, 1197-1260 Mamelucy
Język urzędowy łacina
starofrancuski
Stolica Sydon
Ustrój polityczny monarchia feudalna
Status terytorium lenno
Zależne od Królestwo Jerozolimskie
Nadanie w lenno Baldwin I
1110
Zdobyte Saladyn/mamelucy
1187/1260
Religia dominująca chrześcijaństwo (katolicyzm), islam
Terytoria zależne Wicehrabstwo Schuf
Mapa
Hrabstwo Sydonu znajdowało się na wysokości Damaszku

Hrabstwo Sydonu lub Seniorat Sydonu – jedno z czterech najważniejszych lenn[1] Królestwa Jerozolimskiego. Władali nim dziedziczni hrabiowie z rodu Grenier.

Dzieje[edytuj | edytuj kod]

Miniatura przedstawiająca mongolski szturm na miasto w 1260

W grudniu 1110, w wyniku udanego zakończenia oblężenia Sydonu przez krzyżowców, obszar ten znalazł się we władaniu chrześcijan. Król Baldwin I 19 grudnia nadał zdobyty Sydon wraz z przyległymi ziemiami pomiędzy Tyrem a Bejrutem panowi CezareiEustachemu Grenierowi. Od ok. 1170 panowie Sydonu posiadali też swojego wasala w postaci panów na Schuf.

W roku 1187, podczas najazdu Saladyna na Królestwo Jerozolimskie, całe hrabstwo zostało opanowane przez armię muzułmańską. Odzyskano je w roku 1197 i oddano prawowitemu właścicielowi, którym był Renaud Grenier. Wnuk Renauda, Julian Grenier, odsprzedał swoje dobra w roku 1260 templariuszom, ale zachował tytularną godność hrabiego Sydonu. Jednak już jesienią tegoż roku, po wrześniowej klęsce w bitwie pod Ajn Dżalut, wycofujące się wojska mongolskie zniszczyły Sydon, a pozostałości zajęli następnie ścigający ich mamelucy.

Mimo definitywnego utracenia miasta przez chrześcijan, Julian i jego następcy nadal tytułowali się panami Sydonu. Ostatnim znanym w źródłach tytularnym władcą był żyjący w XV wieku Febus de Lusignan.

Władcy Sydonu[edytuj | edytuj kod]

Faktyczni[edytuj | edytuj kod]

Tytularni[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Runciman Steven, A History of the Crusades, Vol. II: The Kingdom of Jerusalem and the Frankish East, 1100-1187, Cambridge 1951 [reprint 1999].
  • Tibble Seven, Monarchy and Lordships in the Latin Kingdom of Jerusalem, 1099-1291, Nowy Jork 1989.