Hradczany
|
|||||
|
|||||
Widok z Petřína na Hradczany. Pośrodku zamek z katedrą św. Wita, bazyliką św. Jerzego. Po lewej pałac Schwarzenbergów |
|||||
| Miasto | Praga | ||||
| Status | dzielnica | ||||
| Powierzchnia | 1,51 km² | ||||
| Ludność (2006) • liczba ludności • gęstość |
2 222 1 472 os./km² |
||||
Hradczany (dawniej Hradczyn, czes. Hradčany, niem. Hradschin, także Burgstadt) - powstała w XIV w. "królewska" dzielnica na zachodnim, wysokim brzegu Wełtawy w Pradze. W jej skład wchodzi kompleks zamku królewskiego (założonego w IX wieku), bazylika św. Jerzego, słynna Złota Uliczka, ogrody królewskie z Belwederem oraz, budowana przez 6 stuleci, katedra św. Wita. Jej elementami są także: całe b. miasto Hradczany włącznie z obszarem zajmowanym przez Loretę oraz dzielnicę Nowy Świat (Nový Svět).
Do 1784 stanowiła odrębną jednostkę administracyjną. Zamek był do 1918 siedzibą monarszą, a od tego roku jest siedzibą prezydenta republiki. Po Aksamitnej Rewolucji udostępniono dla zwiedzających zamknięte dotąd części kompleksu zamkowego: terezjańskie skrzydło starego pałacu królewskiego, ogród królewski z bawialnią, ogrody południowe, czy też stajnię cesarską.
Na Pierwszym Dziedzińcu (czes. První Nádvoří) oraz w kilku innych miejscach wartę trzymają gwardziści ubrani w mundury zaprojektowane przez Teodora Pištka (zdobywcy Oscara za kostiumy do filmu Amadeusz).
Spis treści |
Najważniejsze zabytki[edytuj]
- Zamek Królewski
- Katedra św. Wita
- Kaplica Świętego Krzyża w Pradze
- Stare Probostwo
- Stary Pałac Królewski
- Bazylika św. Jerzego
- Klasztor św. Jerzego
- Złota Uliczka
- Wieża Dalibora
- Wieża Prochowa
- Pałac Schwarzenbergów (Pałac Lobkowiczów)
- Dom Burgrabiego
- Loreta
Bibliografia[edytuj]
- Stephen Brook, 2003, Przewodnik National Geographic Praga i Czechy, National Geographic, ISBN 83-89019-50-7.
Zobacz też[edytuj]
Galeria[edytuj]
-
Widok na Hradczany z prawego brzegu Wełtawy