Hubert Czuma

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
Hubert Czuma
Data i miejsce urodzenia 2 listopada 1930
Lublin
Wyznanie katolickie
Kościół rzymskokatolicki
Prezbiterat 1955

Hubert Walerian Czuma SJ (ur. 2 listopada 1930 w Lublinie) – polski duchowny katolicki, jezuita, działacz opozycji w okresie PRL.

Spis treści

[edytuj] Życiorys

Jest synem Igancego Czumy i Lubow z domu Szujskiej, bratankiem gen. Waleriana Czumy, bratem Andrzeja, Benedykta, Jerzego i Łukasza Czumów. Studiował przez rok na Wydziale Filozofii Chrześcijańskiej Katolickiego Uniwersytetu Lubelskiego.

2 października 1948 w Kaliszu wstąpił do nowicjatu Towarzystwa Jezusowego. Święcenia kapłańskie otrzymał 30 października 1955 w Lublinie. Kształcił się w szkołach jezuickich (m.in. warszawskim Bobolanum). Ukończył studia teologiczne, po których pracował jako duszpasterz akademicki i prefekt małego seminarium w Łodzi. Od 1961 był przez dwa lata duszpasterzem akademickim w Gdańsku. Następnie przeniósł się do Lublina, gdzie w latach 1963–1971 był duszpasterzem akademickim, a także (od 1968) przełożonym wspólnoty jezuickiej na Katolickim Uniwersytecie Lubelskim[1].

Wspólnie z braćmi działał w niejawnej organizacji RUCH. Po jej dekonspiracji został w 1970 tymczasowo aresztowany i przewieziony do więzienia przy Rakowieckiej w Warszawie, zwolniono go po ponad sześciu miesiącach m.in. na skutek zabiegów ze strony prymasa Stefana Wyszyńskiego[2].

Po zwolnieniu pracował w Kaliszu i Bydgoszczy. W 1973 został duszpasterzem akademickim w Szczecinie, gdzie przebywał przez pięć lat. Następnie wyjechał do Rzymu, gdzie uczestniczył w rocznym studium duchowości. W 1978 w trakcie posługi w Szczecinie był organizatorem odczytu opozycjonisty Leszka Moczulskiego, na którym obecnych było około półtora tysiąca słuchaczy. W konsekwencji na żądanie władz został przeniesiony do Radomia, gdzie pracował od 1979[3].

Należał do "Solidarności", po wprowadzeniu stanu wojennego zajmował się organizacją tzw. Mszy za Ojczyznę oraz pomocy represjonowanym.

W latach 90. był redaktorem diecezjalnego tygodnika "Ave". W 1995 otrzymał honorowe członkostwo w NSZZ "S". Odznaczony Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski (2006)[4]. Wyróżniony tytułem Honorowego Obywatela Miasta Szczecina (2008)[3].

Jest autorem trzech publikacji książkowych oraz licznych artykułów w czasopismach kościelnych i świeckich.

[edytuj] Wybrane publikacje

  • Młodzi a problem odpowiedzialności, 1988
  • Młodzi, brońcie swej godności!, 1988
  • Wspomnienia z PRL (współautor), 2001

Przypisy

[edytuj] Bibliografia

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj