Hubert Wagner

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hubert Jerzy Wagner
Data i miejsce urodzenia 4 marca 1941
Poznań, Polska
Data i miejsce śmierci 13 marca 2002
Warszawa
Kariera
Reprezentacja Polska Polska
Dorobek medalowy
Reprezentacja  Polska
Igrzyska olimpijskie
Złoto
Montreal 1976 Piłka siatkowa
Mistrzostwa świata
I miejsce
Meksyk 1974 siatkówka
Mistrzostwa Europy
Brąz
Ankara 1967 siatkówka
Srebro
Belgrad 1975 siatkówka
Srebro
Berlin 1983 siatkówka
Grób Huberta Wagnera na Cmentarzu Komunalnym Północnym w Warszawie

Hubert Jerzy Wagner, właściwie Hubert Aleksander Wagner (ur. 4 marca 1941 w Poznaniu, zm. 13 marca 2002 w Warszawie) – polski siatkarz i trener siatkarski. Ojciec Grzegorza Wagnera.

Wikiquote-logo.svg
Zobacz w Wikicytatach kolekcję cytatów
Huberta Wagnera
Wikinews-logo.svg
Zobacz wiadomość w serwisie Wikinews na temat IV Memoriału Wagnera


Biografia[edytuj | edytuj kod]

Ukończył Akademię Wychowania Fizycznego w Warszawie (1974). Jako zawodnik grał w AZS Poznań, AZS AWF Warszawa i Skrze Warszawa. Zdobył cztery tytuły mistrza Polski (1963, 1965, 1966, 1968), wicemistrzostwo (1967) i brązowy medal MP (1969) - wszystkie z AZS AWF Warszawa. W reprezentacji Polski występował w latach 19631971 (194 mecze), będąc przez wiele lat kapitanem drużyny. Zdobył brązowy medal mistrzostw Europy w 1967 roku. Był członkiem drużyny, która na igrzyskach olimpijskich w Meksyku (1968) zajęła piąte miejsce.

Jako trener był twórcą największych sukcesów polskiej siatkówki. Znany z wielkiej surowości i wymagań, przez co zyskał sobie przydomek "Kat". Był trenerem bardzo konsekwentnym. Prowadzona przez niego męska drużyna zdobyła mistrzostwo świata w Meksyku w 1974 roku i złoty medal olimpijski w Montrealu w 1976. W mistrzostwach Europy w 1975 roku Polacy wywalczyli srebrny medal.

W latach 19781979 prowadził kobiecą reprezentację Polski. Po raz drugi trenował reprezentację męską w latach 19831985, zdobywając kolejny srebrny medal w mistrzostwach Europy w 1983 roku. Zakwalifikowała się również na igrzyska olimpijskie w Los Angeles, jednak na wskutek bojkotu przez Polskę igrzysk olimpijskich polscy siatkarze nie mogli wziąć udziału w igrzyskach pomimo wywalczonego sportowo awansu. W zamian za to reprezentacja wystąpiła w alternatywnych dla sportowców z krajów socjalistycznych zawodach Przyjaźń-84 gdzie Polacy zdobyli brązowy medal. Na kolejnych mistrzostwach Europy w 1985 roku reprezentacja zajęła czwarte miejsce.

Był ponadto trenerem reprezentacji Tunezji, pracował w Turcji, a w Polsce z klubowymi drużynami Legii Warszawa (mistrzostwa Polski 1983), Stilonu Gorzów i Morza Szczecin. W październiku 1996 roku został ponownie trenerem reprezentacji mężczyzn, którą prowadził do stycznia 1998 roku. Pełnił również funkcję sekretarza generalnego Polskiego Związku Piłki Siatkowej. Był też komentatorem telewizyjnym. W 1987 roku zagrał epizodyczną rolę w serialu Dorastanie. Wystąpił w piątym odcinku, grając samego siebie.

Zginął w wypadku samochodowym w Warszawie przy ul. Wspólnej 13 marca 2002 roku. Około godziny 11 stracił panowanie nad samochodem i uderzył w inne pojazdy. Przyczyną był zawał serca. Zmarł pomimo szybko udzielonej pomocy medycznej.

22 października 2010 roku został przyjęty do amerykańskiej galerii siatkarskich sław (ang. Volleyball Hall of Fame)[1][2].

Szkoły i obiekty sportowe nazwane imieniem i nazwiskiem Huberta Wagnera[edytuj | edytuj kod]

Szkoły:

  • Gimnazjum nr 13 im. Huberta Jerzego Wagnera w Olsztynie
  • Gimnazjum nr 13 im. Huberta Jerzego Wagnera w Katowicach
  • Gimnazjum nr 73 im. Huberta Jerzego Wagnera w Warszawie
  • Gimnazjum nr 17 im. Huberta Jerzego Wagnera w Częstochowie
  • Miejski Zespół Szkół nr 2 im. Huberta Jerzego Wagnera w Będzinie
  • Zespół Szkół nr 26 im.Huberta Jerzego Wagnera w Bydgoszczy

Obiekty sportowe:

Memoriał Huberta Jerzego Wagnera[edytuj | edytuj kod]

Od 2003 roku w Polsce jest organizowany turniej siatkarski – Memoriał Huberta Jerzego Wagnera[3]. W latach 20032008 odbywał się w Olsztynie (choć niektóre mecze odbywały się także w Iławie, Ostródzie oraz w Elblągu), rok później w łódzkiej Atlas Arenie, w roku 2010 w bydgoskiej Łuczniczce, natomiast w 2011 roku w katowickim Spodku, zaś w 2012 roku Memoriał odbył się w Centrum Rekreacyjno Sportowym w Zielonej Górze, a w 2013 roku na Orlen Arenie w Płocku. Memoriał ten pięciokrotnie w swojej historii wygrali Polacy, dwukrotnie Holendrzy a raz Rosjanie, Włosi, Brazylijczycy i Niemcy.

Przypisy