Hubert de Burgh, 1. hrabia Kentu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hubert de Burgh (ur. ok. 1165, zm. 12 maja 1243 w Banstead w hrabstwie Surrey) – angielski możnowładca, jeden z najbardziej wpływowych ludzi w Anglii za ponowania królów Jana bez Ziemi i Henryka III.

Biografia[edytuj | edytuj kod]

De Burgh pochodził z drobnej szlacheckiej rodziny o której niewiele wiadomo. Możliwe, że był młodszy bratem Williama de Burgh, gubernatora Limerick. Nie wiadomo czy łączyło go pokrewieństwo z późniejszymi hrabiami Ulsteru z rodu de Burgh.

Niewiele wiadomo o wczesnych latach życia Huberta. W 1197 r. był już dworzaninem księcia Jana bez Ziemi. Rok później został szambelanem księcia. Pozostał nim także kiedy Jan został w 1199 r. królem Anglii. De Burgh należał do faworytów nowego króla i został przez obsypany licznymi darowiznami. Już w 1199 r. otrzymał posiadłość Corfe. W 1201 r. otrzymał kilka ważnych strategicznie zamków w Gwent (Grosmont Castle, Skenfrith Castle i Llantilio Castle). Został również wysokim szeryfem Dorset, Somerset, Berkshire i Herefordshire, oraz kasztelanem zamków Launceston i Wallinford.

W 1202 r. de Burgh został konstablem zamku Dover oraz otrzymał Falaise w Normandii. W 1215 r. został Lordem Strażnikiem Pięciu Portów i Justycjariuszem Anglii. Ten pierwszy urząd utracił jeszcze w 1215 r., na tym drugim pozostał do roku 1232.

Kiedy Jan bez Ziemi pojmał swojego bratanka i rywala do korony, Artura z Bretanii, oddał go pod pieczę Huberta. Hubert miał się przyczynić do śmierci Artura w 1204 r. Jednak niektóre źródła (wykorzystane przez Shakespeare'a w Królu Janie) podawały, że de Burgh otrzymał rozkaz oślepienia Artura, ale odmówił wykonania tego polecenia.

Jakkolwiek by nie było de Burgh pozostał w łaskach króla. W 1203 r. otrzymał ważny strategicznie zamek Chinon w Turenii, klucz do obrony doliny Loary. Hubert utrzymał się w tym zamku nawet po podboju innych angielskich posiadłości na kontynencie przez Francuzów. Chinon był oblegany przez rok i padł dopiero w czerwcu 1205 r.

Następne dwa lata de Burgh spędził we francuskiej niewoli. Zanim w 1207 r. odzyskał wolność z niewyjaśnionych powodów utracił swoje angielskie tytuły i posiadłości. Jednak po powrocie z niewoli otrzymał nowe nadania ziemskie (m.in. Lafford i Sleaford) oraz urząd szeryfa Lincolnshire. Został również seneszalem Poitou.

De Burgh pozostał lojalny wobec Jana podczas jego wojen z baronami pod koniec panowania króla. Doradzał Janowi podpisanie Wielkiej Karty Swobód a jego nazwisko widnieje wśród 25 wykonawców tego przywileju. W czerwcu 1215 r. Hubert otrzymał urząd Justycjariusza.

De Burgh odegrał ważną rolę w walce z francuskim księciem Ludwikiem, wezwanym przez zbuntowanych baronów aby objął angielski tron. Hubert dowodził wówczas flotą, która pokonała liczniejszą flotę francuską w bitwach pod Dover i Sandwich, przyczyniając się w 1217 r. do wycofania się Ludwika z Anglii.

Po śmierci Williama Marshala w 1219 r. de Burgh został faktycznym regentem Anglii w imieniu króla Henryka III. Kiedy Henryk doszedł do lat sprawnych (1227 r.) mianował Huberta 1. hrabią Kentu. 27 kwietnia 1228 r. otrzymał dożywotni urząd Jusycjariusza. W 1232 r. intrygi przeciwników Huberta doprowadziły w końcu do usunięcia go z urzędu i uwięzienia. Dwa lata później arcybiskup Canterbury Edmund Rich uzyskał dla Huberta ułaskawienie. Ok. 28 maja 1234 r. de Burgh oficjalnie zrezygnował z urzędu Justycjariusza. Zmarł w roku 1243 r.

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

Hubert był trzykrotnie żonaty. Po raz pierwszy ożenił się z Beatrice de Warenne (zm. ok. 12 grudnia 1214), córką Williama de Warenne i Beatrix de Pierrepont, córki Hugh de Pierreponta. Hubert i Beatrice mieli razem dwóch synów, Jana i Huberta. Odziedziczyli oni dobra ziemskie po ojcu, ale nie odziedziczyli tytułu hrabiego Kentu.

Drugą żoną de Burgha została we wrześniu 1217 r. Avisa z Gloucester (ok. 1170 - 14 października 1217), byłą żonę Jana bez Ziemi, córkę Williama Fitz Roberta, 2. hrabiego Gloucester, i Hawise de Beaumont, córki 2. hrabiego Leicester. Małżonkowie nie mieli razem dzieci.

Po raz trzeci de Burgh ożenił się z księżniczką Małgorzatą (1193 - 1259), córkę króla Szkocji Wilhelma I Lwa i Ermengardy de Beaumont, córki Ryszarda I, wicehrabiego de Beaumont. Hubert i Małgorzata mieli razem jedną córkę:

Zanim zawarł te trzy małżeństwa Hubert był zaręczony z Joan, córką hrabiego Devon.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • C. Ellis, Hubert de Burgh, A Study in Constancy, 1952
Poprzednik
nowa kreacja
Hrabia Kentu
1227-1243
Następca
powrót do domeny królewskiej
Poprzednik
Peter des Roches
Justycjariusz
1215-1232
Następca
Stephen de Segrave
Poprzednik
William de Warenne, 6. hrabia Surrey
Lord Warden of the Cinque ports.png Lord Strażnik Pięciu Portów
1215
Lord Warden of the Cinque ports.png Następca
???