Hugh Bigod

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hugh de Bigod (zm. 1266), angielski możnowładca, młodszy syn Hugh Bigoda, 3. hrabiego Norfolk, i Maud Marshal, córki 1. hrabiego Pembroke. Młodszy brat Rogera Bigoda, 4. hrabiego Norfolk.

Jego brat był jednym z przywódców opozycji baronów przeciwko królowi Henrykowi III. Po uchwaleniu prowizji oksfordzkich w 1258 r. baronowie objęli faktyczną władzę w Anglii. Norfolk był jednym z ich liderów. Hugh otrzymał wówczas urząd Justycjariusza, zarząd nad Tower of London, urząd konstabla zamku Dover i Lorda Strażnika Pięciu Portów.

Pod koniec 1260 lub na początku 1261 r. Hugh zrezygnował z tych urzędów z powodu rozczarowania rządami baronów. Przeszedł na stronę królewską i pozostał na niej podczas drugiej wojny baronów. Brał udział w przegranej przez wojska królewskiej bitwie pod Lewes w 1264 r. Zmarł dwa lata później.

Ok. 1243 r. poślubił Joan de Stuteville. Miał z nią co najmniej ośmioro dzieci. Ich syn, Roger, został później 5. hrabią Norfolk. Późniejsze, pochodzące z XVII w., źródła przypisywały Hugh Bigodowi jeszcze jedną żonę, Joannę Burnell, ale nie ma na jej istnienie żadnych dowodów.


Poprzednik
Richard de Grey
Lord Warden of the Cinque ports.png Lord Strażnik Pięciu Portów
1259-1260
Lord Warden of the Cinque ports.png Następca
Nicholas de Croill