Hugh Claye

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hugh Claye
Tubby
11 zwycięstw
kapitan kapitan
Data i miejsce urodzenia 22 czerwca 1889
Derby, Wielka Brytania
Data i miejsce śmierci 9 sierpnia 1972
Chichester, Sussex, Wielka Brytania
Przebieg służby
Lata służby 1909 - 1945
Siły zbrojne RAF roundel.svg - RFC, RAF,
Flag of the Southern Rhodesian Air Force (1947 to 1953).svg - Royal Rhodesian Air Force
Jednostki Sherwood Foresters, No. 62 Squadron RAF
Główne wojny i bitwy I wojna światowa, II wojna światowa
Późniejsza praca biznes
Odznaczenia
Military Cross (Wielka Brytania)

Hugh Claye (ur. 22 czerwca 1889, zm. 9 sierpnia 1972) – angielski as myśliwski z okresu I wojny światowej. Odniósł 11 zwycięstw powietrznych. Odznaczony Military Cross.

Hugh Claye służbę w armii rozpoczął w 1909 roku w Sherwood Foresters. W 1912 roku został promowany na porucznika, a w 1916 na stopień kapitana. W grudniu 1917 roku został przeniesiony do RFC i jako obserwator przydzielony do No. 62 Squadron RAF. Latał z australijskim pilotem Geoffreyem Hughesem, z którym odnieśli wspólnie 11 zwycięstw powietrznych.

Hugh Claye pierwsze zwycięstwo powietrzne odniósł 21 lutego 1918 roku nad niemieckim samolotem obserwacyjnym w okolicach Armentières-Ploegsteert. 10 marca odnieśli podwójne zwycięstwo powietrzne uszkadzając dwa samoloty Albatros D.V. 13 marca odnieśli kolejne podwójne zwycięstwo. Drugim zestrzelonym samolotem był Fokker Dr.I pilotowany przez Lothara von Richthofena[1]

18 maja 1918 roku Claye wraz z pilotem H. A. Clarke, w czasie wykonywania zadania bojowego zostali zestrzeleni przez artylerię przeciwlotniczą. Obaj lotnicy dostali się do niewoli niemieckiej[2]. Claye został zwolniony 31 grudnia 1918 roku i powrócił do Wielkiej Brytanii.

10 kwietnia 1919 roku Claye przeszedł do rezerwy. W okresie międzywojennym ukończył kurs Officers Training Corps w Cambrige.

W czasie II wojny światowej służył w South Rhodesian Air Force. Po zakończeniu wojny przeszedł do rezerwy i w latach pięćdziesiątych i sześćdziesiątych był współwłaścicielem kilku firm handlujących nieruchomościami.

Przypisy

  1. Zwycięstwo to zostało przypisane wspólnie Claye, Hughesowi i Orlebarowi z No. 73 Squadron RAF.
  2. 62 Squadron RFC/RAF Claims and losses 1918.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • The Aerodrome: Hugh Claye (lista zwycięstw) (ang.). [dostęp 8 stycznia 2011].
  • Jon Guttman, Harry Dempsey: Bristol F2 Fighter Aces of World War I. Oxford: Osprey Publishing, 2007, s. 60, 62-64. ISBN 1846032016.
  • Above the War Fronts: The British Two-seater Bomber Pilot and Observer Aces, the British Two-seater Fighter Observer Aces, and the Belgian, Italian, Austro-Hungarian and Russian Fighter Aces, 1914-1918. Norman L. R. Franks, Russell Guest, Gregory Alegi. Grub Street, 1997. ISBN 1898697566.