Hugo IV (książę Burgundii)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hugo IV
Hugh IV, Duke of Burgundy.jpg
książę Burgundii
Okres panowania od 1218
do 1272
Poprzednik Odo III
Następca Robert II
Dane biograficzne
Dynastia burgundzka (Kapetyngowie)
Urodziny ok. 1214
Śmierć 27 października 1272
Miejsce pochówku opactwo Cîteaux
Ojciec Odo III
Matka Alicja z Vergy
Żona 1. Jolanta z Dreux, 2. Beatrycze z Nawarry
Dzieci Odo, Alicja, Małgorzata, Jan, Robert II, Hugo, Beatrycze, Małgorzata, Joanna, Agnieszka (Izabela)
Galeria w Wikimedia Commons Galeria w Wikimedia Commons

Hugo IV (ur. ok. 1214, zm. 27 października 1272) – książę Burgundii od 1218 r. z dynastii burgundzkiej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Hugo był jedynym synem księcia burgundzkiego Odona III (matką była druga żona Odona, Alicja z Vergy). Tron odziedziczył po ojcu już w dzieciństwie – Odo zmarł w 1218 r., gdy Hugo miał zaledwie kilka lat. Początkowo rządy opiekuńcze sprawowała w Burgundii jego matka Alicja. Samodzielną władzę Hugo objął dopiero w 1229 r. W tym samym roku poślubił, wbrew woli swego seniora, króla Francji Jolantę, córkę hrabiego Dreux Roberta III.

Uczestniczył w wyprawach krzyżowych – po raz pierwszy wyruszył w 1239 r. wraz z Tybaldem I, królem Nawarry i hrabią Szampanii, Piotrem I, księciem Bretanii, oraz licznymi innymi panami francuskimi. Uczestniczył tam m.in. w nieudanym ataku na Gazę. Pozostał w Palestynie jeszcze pewien czas po wyjeździe większości uczestników krucjaty (w 1240 r.) – przysiągł nie wyjeżdżać do czasu zbudowania fortyfikacji w Askalonie[1].

Po raz kolejny Hugo udał się do Ziemi Świętej w 1248 r., u boku swego kuzyna króla Francji Ludwika IX Świętego (VI wyprawa krzyżowa). Zimę 1249 r. spędził w Sparcie namawiając do udziału w krucjacie księcia Achai Wilhelma II z Villehardouin. Później uczestniczył w walkach pod Damiettą[2].

Także później Hugo wspierał łacińskiego cesarza Konstantynopola, dzięki czemu w 1266 r. został tytularnym królem Tessaloniki.

Hugo modernizował swoje księstwo, wprowadzając doń nowoczesne instytucje (m.in. bajlifów), a także poszerzał jego granice (pozyskał m.in. hrabstwa Chalon-sur-Saône i Auxonne, przygotował pozyskanie hrabstwa Burgundii).

Rodzina[edytuj | edytuj kod]

W 1229 r. Hugo poślubił Jolantę, córkę hrabiego Dreux Roberta III. Z małżeństwa tego pochodziło pięcioro dzieci:

  • Odo, który miał być następcą Hugona, zmarł jednak przed śmiercią ojca (w 1269 r.),
  • Alicja, żona księcia Brabancji Henryka III,
  • Małgorzata, żona Wilhelma III z Mont-Saint-Jean, a następnie Gwidona VI z Limoges,
  • Jan (zm. 1268),
  • Robert, następca Hugona na tronie burgundzkim.

Jolanta zmarła w 1248 r. Drugą żoną Hugona została Beatrycze, córka króla Nawarry Tybalda I z Szampanii. Z tego małżeństwa pochodziła kolejna piątka dzieci:

Przypisy

  1. Steven Runciman: Dzieje wypraw krzyżowych. Wyd. III. T. 3: Królestwo Akki i późniejsze krucjaty. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 205–209. ISBN 83-06-02542-3.
  2. Steven Runciman: Dzieje wypraw krzyżowych. Wyd. III. T. 3: Królestwo Akki i późniejsze krucjaty. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1997, s. 240, 243, 248. ISBN 83-06-02542-3.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Hugo IV.. W: Genealogie Mittelalter: Mittelalterliche Genealogie im Deutschen Reich bis zum Ende der Staufer: Materialsammlung [on-line]. [dostęp 2013-12-21].
  • Hugues IV Duc de Bourgogne. W: WW-Person [on-line]. [dostęp 2013-12-21].