Hugon I (hrabia Maine)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Hugon I (zm. ok. 950), hrabia Maine, syn hrabiego Rogera I i Rotchildy, córki króla Franków Zachodnich Karola II Łysego.

Hrabią Maine został po śmierci ojca w 900 r. Od początku swoich rządów musiał toczyć walki z konkurentem do władania hrabstwem, Gauzlinem II, przedstawicielem pierwszej dynastii z Maine. Zagrożenie dla panowania Hugona minęło w 914 r., kiedy Gauzlin zmarł. W tym samym czasie Hugon wydał swoją siostrę za Hugona Wielkiego, przedstawiciela rodu Robertyngów, jednego z najpotężniejszych rodów królestwa Franków Zachodnich. Kiedy w 922 r. ojciec Hugona Wielkiego, Robert I, został królem, Hugon I złożył mu hołd lenny. Powtórzył go w 923 r., po śmierci Roberta, wobec swojego szwagra. Od tej pory hrabiowie Maine stali się lennikami rodu Robertyngów.

Hugon ożenił się z bliżej nieznaną kobietą. Niektórzy badacze uważają, że mogła być to córka Gauzlina II. Hugon miał z nią dwóch lub trzech synów:


Poprzednik
Roger I
Blason département fr Sarthe.svg Hrabia Maine
900-950
Blason département fr Sarthe.svg Następca
Hugon II