Hui

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hui, Huihui (chiń.: 回族; pinyin: Huízú) – jedna z 55 mniejszości etnicznych oficjalnie uznawanych przez rząd Chińskiej Republiki Ludowej. Liczebność ok. 9 milionów. Zróżnicowani pod względem kulturowym.

Mężczyzna z grupy etnicznej Hui z prowincji Gansu

Zamieszkują w rozproszeniu cały obszar ChRL. Największe skupiska Hui w Chinach – Region Autonomiczny Ningxia, prowincje Gansu, Henan, Ujgurski Region Autonomiczny Sinciang, Qinghai, Junnan, Szantung.

Religia[edytuj | edytuj kod]

Wyznają islam sunnicki, hanafickiej szkoły prawnej, na północnym zachodzie tradycyjnie silna pozycja bractw sufickich, przede wszystkim Nakszbandijji.

Język[edytuj | edytuj kod]

Posługują się na co dzień dialektem języka chińskiego dominującym w miejscu ich zamieszkania. W niektórych regionach (Tybet, południowy Junnan, Mongolia Wewnętrzna) posługują się innymi językami – tybetańskim, daiskim, baiskim, mongolskim.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powszechnie uważa się ich za potomków arabskich i perskich kupców osiedlających się w Chinach od czasów dynastii Tang (IX-X w.) i wyznających islam żołnierzy armii mongolskich z czasów dynastii Yuan (XIII w.). W dalszym ciągu rozwoju społeczności Hui ważną rolę odegrały małżeństwa z chińskimi kobietami i konwersja miejscowej ludności chińskiej na islam.

W latach 70. XIX wieku część Hui z prowincji Shaanxi i Gansu wyemigrowała do rosyjskiej Azji Centralnej w wyniku upadku wywołanego przez nich powstania skierowanego przeciwko mandżurskiej dynastii Qing. Ich potomkowie zamieszkują do dziś Kazachstan i Kirgistan, gdzie znani są jako Dunganie. Do dziś posługują się dialektami chińskimi z Shaanxi i Gansu, do zapisu których używają cyrylicy. Nazwa Dunganie w odniesieniu do Hui używana jest także przez Ujgurów w Sinciangu.