Humbert II

Humbert II
Król Włoch
Okres panowania	od 9 maja 1946 do 12 czerwca 1946
Poprzednik	Wiktor Emanuel III
Następca	republika
Pretendent do tronu Włoch
Okres panowania	od 12 czerwca 1946 do 18 marca 1983
Następca	Wiktor Emanuel di Savoia-Carignano
Dane biograficzne
Urodzony	15 września 1904 Racconigi
Zmarł	18 marca 1983 Genewa
Ojciec	Wiktor Emanuel III
Matka	Helena Petrowić-Niegosz
Galeria w Wikimedia Commons

Humbert II, wł. Umberto II (ur. 15 września 1904 w Racconigi, zm. 18 marca 1983 w Genewie) – król Włoch od 9 maja do 12 czerwca 1946 z dynastii sabaudzkiej, syn Wiktora Emanuela III i królowej Eleny Czarnogórskiej. Ze względu na zaledwie miesięczny okres panowania nazwany Królem Maja (wł. Re di Maggio).

8 stycznia 1930, w Rzymie poślubił Marię Józefę Belgijską (ur. 4 sierpnia 1906 – zm. 27 stycznia 2001), córkę Alberta I Koburga i jego żony Elżbiety Gabrieli Bawarskiej. Mieli czworo dzieci:

• Maria Pia Ludwika (ur. 1934)

∞ (1) książę Aleksander Karadziordziewić (syn regenta Pawła Karadziordziewića)

∞ (2) książę Michał Burbon-Parmeński (wnuk Roberta Parmeńskiego)

• Wiktor Emanuel IV (ur. 1937), książę Neapolu, pretendent do tronu Włoch

∞ Marina Doria

• Maria Gabriella Elżbieta (ur. 1940)

∞ Robert Zellinger de Balkany

• Maria Beatrice Karolina (ur. 1943)

∞ Luis Reyna

W czasie zaręczyn Marii Józefy i Humberta odbyła się nieudana próba postrzelenia księcia. Uroczystości ślubne były bardzo wystawne. Maria była bardzo zakochana w mężu, który traktował ją z znacznie większą rezerwą. Jego chłód, a później obojętność sprawiły, że małżonkowie coraz bardziej oddalali się od siebie tym bardziej, że nie mieli wiele wspólnych zainteresowań.

Popiersie Humberta II

Humbert przejął władzę, gdy jego ojciec abdykował na jego rzecz. Od samego początku starał się wiele podróżować po kraju, by spotykać się jak najczęściej z poddanymi, którzy okazywali mu swą lojalność.

Humbert II panował zaledwie 33 dni. Zrezygnował z piastowania urzędu królewskiego po referendum, które niewielką większością głosów zadecydowało o wprowadzeniu we Włoszech ustroju republikańskiego. Aktu abdykacji nie podpisał. Emigrował do Szwajcarii, a następnie Portugalii.

W przeciwieństwie do innych rodzin królewskich, które zmuszone do ucieczki pozostawiały w ojczyźnie swoje dobra, Humbert dysponował olbrzymim majątkiem. Król narzucił sobie ścisły rozkład dnia: ranki poświęcał na skrupulatną lekturę włoskiej prasy i korespondencji, popołudniami przyjmował wizyty, a także redagował orędzia i odezwy. Pozwalał sobie jedynie na krótkie chwile odpoczynku: spacerował wówczas wzdłuż dzikiego portugalskiego wybrzeża lub też spędzał wieczory w teatrze.

W 1929 odznaczony Orderem Orła Białego.

Przypisy

Poprzednik Humbert I

Książę Piemontu 1904-1983

Następca Emanuel Filibert

Poprzednik Wiktor Emanuel III

Król Włoch 1946

Następca republika

Poprzednik Królestwo

Pretendent do tronu Włoch 1946-1983

Następca Wiktor Emanuel IV