Humberto Maschio

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Humberto Dionisio Maschio
Festejo-maschio.jpg
Data i miejsce
urodzenia
20 lutego 1933
Avellaneda, Argentyna
Pseudonim Bocha
Pozycja napastnik, pomocnik
Wzrost 176 cm
Kariera seniorska
Lata Klub M (G)

 ?-1954
1954-1957
1957-1959
1959-1962
1962-1963
1963-1966
1966-1968
Arsenal Sarandí Buenos Aires
Quilmes Buenos Aires
Racing Buenos Aires
Bologna Bolonia
Atalanta Bergamo
Inter Mediolan
Fiorentina Florencja
Racing Buenos Aires



43 (13)
80 (22)
15 (4)
51 (11)
139 (44)[1]
Reprezentacja narodowa
Lata Reprezentacja
1956-1957
1962
Argentyna
Włochy
12 (12)
2 (0)
Kariera trenerska
Lata Klub/reprezentacja
1969 Argentyna

Humberto Dionisio Maschio (ur. 20 lutego 1933 w Avellaneda) - piłkarz reprezentacji Argentyny i Włoch.

Maschio rozpoczął grę w klubie Arsenal Sarandí. Stąd przeniósł się do Quilmes. W roku 1954 przeszedł do Racingu, gdzie zadebiutował w roku 1955 obok Corbatty i Angelillo. Z Racingu w 1957 roku po znakomitej postawie podczas Copa América wyemigrował do Włoch, czym u kibiców argentyńskich zarobił sobie na miano tzw. "brudnej twarzy". We Włoszech grał kolejno w takich klubach jak Bologna Bolonia, Atalanta Bergamo, Inter Mediolan i Fiorentina Florencja. Dzięki znakomitej grze, jaką prezentował, powołany został do reprezentacji Włoch na mistrzostwa świata w 1962 roku. W roku 1966 zamierzał już kończyć karierę, jednak wrócił do Racingu za namową trenera klubu Juana José Pizzuttiego, by rok później zdobyć Copa Libertadores i Puchar Świata. Zakończył karierę piłkarską z dorobkiem 139 meczów i 44 bramek.

Maschio rozegrał w latach 1956-1957 w reprezentacji Argentyny 12 meczów w których zdobył 12 bramek. Wraz z reprezentacją Argentyny zwyciężył w Copa América 1957. W reprezentacji Włoch rozegrał jedynie 2 mecze, 1 podczas chilijskich mistrzostw świata w 1962 roku. Na mistrzostwach był kapitanem i głównym "bohaterem" tzw. "Bitwy w Santiago", czyli serii incydentów podczas meczu Włoch z Chile (2 czerwca 1962 roku), w których chilijski piłkarz Leonel Sánchez złamał mu nos.

Maschio mierzył 176 cm wzrostu i ważył 76 kg. Był bardzo dobrym strzelcem jak i dryblerem, jednak jego największym atutem było myślenie na boisku - stąd przydomek Bocha (co znaczy głowa). W roku 1969 Maschio prowadził narodową reprezentację Argentyny.

Literatura[edytuj | edytuj kod]

  • Tomasz Wołek, Encyklopedia piłkarska FUJI: Copa America. Historia mistrzostw Ameryki Południowej 1910-1995, Wydawnictwo GiA, Katowice 1995, ISBN 83-902751-2-0, str. 114

Przypisy

  1. łącznie z okresem 1954-57