Husarz wędrowny
| Husarz wędrowny | |
| Hemianax ephippiger | |
| (Burmeister, 1839) | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | stawonogi |
| Gromada | owady |
| Podgromada | uskrzydlone |
| Rząd | ważki |
| Podrząd | ważki różnoskrzydłe |
| Rodzina | żagnicowate |
| Rodzaj | Hemianax |
| Gatunek | husarz wędrowny |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1] | |
 |
|
 Systematyka w Wikispecies |
|
Husarz wędrowny (Hemianax ephippiger) – migrujący gatunek ważki różnoskrzydłej z rodziny żagnicowatych (Aeshnidae). Jest szeroko rozprzestrzeniony w Afryce, pojawia się też na Bliskim Wschodzie, w południowo-zachodniej Azji i w Europie.
Do Polski zalatuje wiosną z korzystnymi prądami powietrza[2], odnotowany po raz pierwszy w I połowie lat 90. XX wieku[3]. Wyglądem przypomina husarza mniejszego (Anax parthenope), z którym może być mylony[4]. Husarz wędrowny różni się od mniejszego piaskowym tułowiem (brązowo-fioletowy u husarza mniejszego) oraz brakiem rożków na głowie (husarz mniejszy ma 2 rożki). Polską nazwę zwyczajową gatunku zaproponował Rafał Bernard[2].
Na terenie Polski imagines pojawiają się od maja do października, jesienią występuje II pokolenie[2].
Zobacz też [edytuj]
Przypisy
- ↑ Hemianax ephippiger. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Jacek Wendzonka. Klucz do oznaczania dorosłych ważek (Odonata) Polski (pdf). „Odonatrix – Biuletyn Sekcji Odonatologicznej Polskiego Towarzystwa Entomologicznego”. 1 (Suplement), czerwiec 2005. ISSN 1733-8239.
- ↑ Paweł Buczyński. Najazd z południa i klęska Sybiraków – jak ocieplenie klimatu zmienia naszą faunę ważek. „Kraska - Biuletyn Towarzystwa Przyrodniczego „Bocian””. 15, s. 18–22, 2007. Towarzystwo Przyrodnicze „Bocian”. ISSN 1429-4990.
- ↑ Edelaar et al. Hemianax ephippiger: a new dragonfly for The Netherlands (Odonata: Aeshnidae). „Entomologische Berichten”. 56, s. 192-195, 1996 (ang.).
