Husarz wędrowny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Husarz wędrowny
Hemianax ephippiger
(Burmeister, 1839)
Husarz wędrowny
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ stawonogi
Gromada owady
Podgromada uskrzydlone
Rząd ważki
Podrząd ważki różnoskrzydłe
Rodzina żagnicowate
Rodzaj Hemianax
Gatunek husarz wędrowny
Synonimy
  • Aeschna ephippigera Burmeister, 1839
  • Anax ephippiger (Burmeister, 1839)
Kategoria zagrożenia (CKGZ)[1]
Status iucn3.1 LC pl.svg
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Husarz wędrowny (Hemianax ephippiger) – migrujący gatunek ważki różnoskrzydłej z rodziny żagnicowatych (Aeshnidae). Jest szeroko rozprzestrzeniony w Afryce, pojawia się też na Bliskim Wschodzie, w południowo-zachodniej Azji i w Europie.

Do Polski zalatuje wiosną z korzystnymi prądami powietrza[2], odnotowany po raz pierwszy w I połowie lat 90. XX wieku[3]. Wyglądem przypomina husarza mniejszego (Anax parthenope), z którym może być mylony[4]. Husarz wędrowny różni się od mniejszego piaskowym tułowiem (brązowo-fioletowy u husarza mniejszego) oraz brakiem rożków na głowie (husarz mniejszy ma 2 rożki). Polską nazwę zwyczajową gatunku zaproponował Rafał Bernard[2].

Na terenie Polski imagines pojawiają się od maja do października, jesienią występuje II pokolenie[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Hemianax ephippiger. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
  2. 2,0 2,1 2,2 Jacek Wendzonka. Klucz do oznaczania dorosłych ważek (Odonata) Polski (pdf). „Odonatrix – Biuletyn Sekcji Odonatologicznej Polskiego Towarzystwa Entomologicznego”. 1 (Suplement), czerwiec 2005. ISSN 1733-8239. 
  3. Paweł Buczyński. Najazd z południa i klęska Sybiraków – jak ocieplenie klimatu zmienia naszą faunę ważek. „Kraska - Biuletyn Towarzystwa Przyrodniczego „Bocian””. 15, s. 18–22, 2007. Towarzystwo Przyrodnicze „Bocian”. ISSN 1429-4990. 
  4. Edelaar et al. Hemianax ephippiger: a new dragonfly for The Netherlands (Odonata: Aeshnidae). „Entomologische Berichten”. 56, s. 192-195, 1996 (ang.).