Huta Katowice

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Huta Katowice (obecnie ArcelorMittal Poland oddział Dąbrowa Górnicza, wcześniej Mittal Steel Poland, Ispat Polska Stal S.A., Polskie Huty Stali SA) to zlokalizowany w Dąbrowie Górniczej kombinat metalurgiczny zajmujący się hutnictwem żelaza.

Huta Katowice
Huta Katowice

Historia huty[edytuj | edytuj kod]

Decyzja o wybudowaniu w Zagłębiu Dąbrowskim - na obszarze pomiędzy Gołonogiem, Ząbkowicami Będzińskimi, Łośniem i Strzemieszycami - ówcześnie największego i najnowocześniejszego w PRL kombinatu metalurgicznego, zapadła na VI Zjeździe PZPR, a podjęta została de facto przez Edwarda Gierka.

Skutkiem tej decyzji, nie licząc rozpoczęcia 15 kwietnia 1972 budowy samego zakładu, były późniejsze ogromne zmiany struktury gospodarczej i społecznej na skalę całego kraju. Oprócz zupełnego przeobrażenia zagłębiowskiego regionu, polegającego zarówno na poważnych zmianach urbanistycznych jak i wielkiej fali migracji ludności (szczególnie z terenów wschodniej Polski), równocześnie rozpoczęto realizację innych, wielkich inwestycji centralnych, takich jak budowa Linii Hutniczej Szerokotorowej wraz z taśmociągiem transportowym rudy żelaza, czy dziesiątków zakładów pomocniczych. Wymiernej, sumarycznej wartości pieniężnej tej decyzji nigdy nie ustalono.

Obecnie Oddział Dąbrowa Górnicza, wyposażony m.in. w trzy wielkie piece, dwie walcownie (Walcownia Duża i Walcownia Średnia), trzy linie ciągłego odlewania stali oraz własną elektrociepłownię, znany jest przede wszystkim z produkcji szyn tramwajowych i kolejowych, na których - pomimo zmiany właściciela - nadal znajduje się znak towarowy "HK". W roku 2006 w zakładzie zatrudnionych było 4073 osób (nie licząc dużej grupy pracowników zatrudnionych w wielu spółkach zależnych).

Kalendarium[edytuj | edytuj kod]

  • 1971
    • wrzesień - podjęcie przez Prezydium Rządu PZPR decyzji o rozpoczęciu prac przygotowawczych do budowy głównego surowcowego zakładu hutniczego Polski Ludowej, jako elementu wielkiego, częściowo propagandowego planu, którego zamierzeniem było uporządkowanie całego sektora hutnictwa stali
    • 22 października - nadanie powołanemu na stanowisko dyrektora zakładu Kazimierzowi Budzyńskiemu pierwszego pracowniczego numeru ewidencyjnego (tytuł honorowy Pierwszego Pracownika przyznano Leonidowi Breżniewowi)
  • 1972, 15 kwietnia - rozpoczęcie - we współpracy z ZSRR i przy zaangażowaniu ok. 50 tysięcy pracowników - prac ziemnych i budowlano-montażowych na obejmującym około 2500 ha terenie (w większości zalesionym lasami Puszczy Łosieńskiej, przeciętym jedynie drogą do Łośnia) placu budowy zakładu o roboczej nazwie Huta Centrum; umiejscowienie pierwszej siedziby w budynku użyczonym od Huty im. F. Dzierżyńskiego obecnie Huty Bankowa (przy ul.Jana III Sobieskiego w Dąbrowie Górniczej)
  • 1974 - odznaczenie Budowy Huty Katowice Orderem Sztandaru Pracy I klasy
  • 1975 - rozpoczęcie pracy pierwszego wydziału zakładu (mechaniczno-konstrukcyjnego)
  • 1976
  • 1977
  • 1978
  • 1979, listopad - otwarcie Linii Hutniczo-Siarkowej, stanowiącej odtąd podstawową drogę zaopatrzenia zakładu w surowce oraz - wybudowanych z uwagi na militarną lokalizację zakończenia tej linii pośród lasów - bazy przeładunkowej i naziemnego taśmociągu transportowego do huty
  • lata 70./80. (na przełomie) - wsparcie przez zakład wielkich, budowlanych inwestycji mieszkaniowych w miastach Zagłębia oraz Katowicach, Olkuszu; sukcesywne przekazywanie kolejno oddawanych lokali mieszkalnych pracownikom zakładu (większość imigrantów zamieszkiwała do tego czasu w prowizorycznych budynkach, zlokalizowanych w największej ilości na terenie Gołonoga)
  • 1981
    • 12 grudnia/13 grudnia (nocą) - internowanie 41 członków Solidarności, odzew załogi na wprowadzenie stanu wojennego w postaci ogłoszenia głośnego, trwającego 11 dni strajku okupacyjnego, początek stanu oblężenia zakładu a zarazem wielu ludzkich tragedii hutników i ich najbliższych (w szczególności: późniejsze internowanie kolejnych 51 pracowników, skazanie kilkunastu na kary pozbawienia wolności, masowe zwolnienia)
    • 23 grudnia - pacyfikacja zakładu
  • 1984 - włączenie w struktury kombinatu Koksowni Przyjaźń w Dąbrowie Górniczej - Strzemieszycach Małych
  • 1986
    • włączenie w struktury kombinatu Zakładu Przerobu Złomu w Dąbrowie Górniczej - Piekle (obecnie Przedsiębiorstwo Przerobu i Obrotu Złomem Metali "HK-Cutiron" Sp. z o.o. w Dąbrowie Górniczej)
    • 23 grudnia - pierwszy spust surówki z wielkiego pieca nr 3
  • 1987 - rozpoczęcie działalności zakładowego Biura Handlu Zagranicznego
  • 1988 - włączenie w struktury kombinatu Zakładu Przerobu Złomu w Swarzędzu
  • lata 90. (z początkiem) - sukcesywne zarzucanie wykorzystywania Linii Hutniczo-Siarkowej do zaopatrzenia zakładu w surowce
  • 1991
    • 24 lipca - przekształcenie Kombinatu Metalurgicznego Huta Katowice w Hutę Katowice S.A. J.S.S.P.
    • uruchomienie urządzenia do głębokiego odsiarczania stali
  • 1993 - wybudowanie stanowiska do argonowania i podawania drutu do kadzi
  • 1994
    • zainstalowanie palników poziomego wygrzewania kadzi
    • rozpoczęcie przez załogę jednego z najdłuższych w polskim hutnictwie strajku na tle płacowym
  • 1995
    • 2 lipca - rozruch pierwszej linii ciągłego odlewu stali (COS)
    • przekształcenie stalowni w Zakład Stali i Półwyrobów
    • 16 sierpnia - uzyskanie certyfikatu systemu zapewnienia jakości ISO 9002
    • wybudowanie stanowiska do próżniowego odgazowania stali
    • modernizacja instalacji palników pionowego wygrzewania kadzi
  • 1995 - 1999 - inwestycje proekologiczne:
    • modernizacja elektrofiltrów odpylających taśmy spiekalnicze w aglomerowni
    • modyfikacja technologii procesu spiekania
    • uruchomienie instalacji odzysku ciepła z taśmy spiekalniczej
    • zmodernizowanie młynów węglowych oraz obrotowych podgrzewaczy powietrza w elektrociepłowni
  • 1996 - 2001 - wielkoskalowa restrukturyzacja zakładu (redukcja kosztów): wyodrębnianie zakładów uprzednio włączonych w struktury kombinatu oraz przekształcanie dotychczasowych wydziałów huty w spółki zależne, część z nich nie sprostała wymaganiom rynku (brak otwarcia na rynki zewnętrzne, niekonkurencyjność) i w konsekwencji zostały postawione w stan upadłości
  • 1996 - wybudowanie instalacji naprowadzania żużlu do kadzi
  • 1997 - uruchomienie konwertora tlenowego nr 3
  • 1998
  • 1999
  • 12 kwietnia - otrzymanie nagrody Najwybitniejszego Polskiego Eksportera w konkursie Rynków Zagranicznych; gratulacje Prezydenta Rzeczypospolitej Polski, Aleksandra Kwaśniewskiego
  • 1 lipca - wyłączenie ze struktury kombinatu Zakładów Koksowniczych im. Powstańców Śląskich w Zdzieszowicach
  • 14 października - rozruch instalacji odzysku gazu konwertorowego na konwertorze tlenowym nr 3[1]
  • lata 90. - pięciokrotne zmniejszenie emisji pyłów przemysłowych, zredukowanie o połowę emisji dwutlenku węgla oraz zużycia wody
  • 2000
    • 27 stycznia - uruchomienie nowej tlenowni
    • nastanie kryzysu finansowego grożącego zamknięciem zakładu generującego coraz większe straty
    • 14 listopada - nadzwyczajna sesja Rady Miejskiej w Dąbrowie Górniczej poświęcona dramatycznej sytuacji ekonomicznej Huty Katowice oraz konsekwencjom jakie mogą wyniknąć dla miasta i całego Zagłębia z powodu potencjalnego bankructwa zakładu
  • 2001
  • 2003
    • 1 stycznia - wejście zakładu w skład koncernu - Spółki Polskie Huty Stali S.A. pod nową nazwą Oddział Dąbrowa Górnicza
    • 27 października - sprzedaż udziałów Skarbu Państwa w Polskich Hutach Stali S.A. kontrolowanej przez hinduskiego biznesmena Lakshmi Mittala Spółce LNM Holdings NV
  • 2004
    • 20 maja - zarejestrowanie Spółki Ispat Polska Stal S.A. - następcy prawnego Polskich Hutach Stali S.A.
    • lipiec - rozruch prasy filtracyjnej szlamu
  • 2005

Produkcja, wyroby[edytuj | edytuj kod]

Potencjał produkcyjny zakładu (w mln ton stali rocznie):

  • planowany 9,5
  • rzeczywisty 5,5
  • w perspektywie rozbudowy 11

Wydajność COS - 3 mln ton stali rocznie

Produkcja (w mln ton stali rocznie):

Zatrudnienie:

Upadłości spółek wydzielonych:

  • 2002 - HK-Inwesthut (ok. 100 pracowników)
  • 2002 - HK-Zakład Mieszkaniowo-Remontowy (ok. 600 pracowników)

Ciekawostki[edytuj | edytuj kod]

Termin Huta Katowice użyty został również do nazwania:

W okresie budowy huty zmieniono nazwę jednej z pobliskich wsi z Tuczna Baba na Tucznawa.

Podczas budowy huty doszło do naruszenia poziomów wód gruntowych w okolicy, wskutek czego niektóre rzeki m.in. Trzebyczka na niektorych odcinkach płynie jedynie sezonowo.

Przypisy

  1. 1,0 1,1 Huta Katowice w środowisku naturalnym. 4 czerwca 2002. [dostęp 2012-03-17].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]