Hybrydyzacja northern

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania

Hybrydyzacja northern (ang. northern blotting) to metoda stosowana w biologii molekularnej, służąca do detekcji określonych sekwencji RNA. Najczęściej stosuje się ją do wykrywania mRNA genów ulegających transkrypcji w komórce.

Metodyka jest zbliżona do hybrydyzacji Southerna: (skąd też pochodzi nazwa metody, patrz niżej)

  • RNA poddaje się rozdziałowi elektroforetycznemu (elektroforezie) na żelu
  • po rozdziale RNA przenosi się na odpowiednią membranę oraz utrwala na niej
  • membranę z RNA inkubuje się z sondą, tzn. cząsteczką DNA lub RNA, która po pierwsze jest komplementarna do poszukiwanej sekwencji, a po drugie daje się łatwo wykryć
  • po inkubacji i odpłukaniu nadmiaru sondy przeprowadza się detekcję, czyli uwidacznianie sondy, która związała się do poszukiwanej sekwencji RNA na membranie.

Jeżeli nie interesuje nas długość wykrywanego RNA, krok pierwszy (elektroforezę) można pominąć. Wówczas RNA nanosi się bezpośrednio na membranę.

Sonda daje na ogół sygnał proporcjonalny do ilości RNA obecnego na membranie, stąd po intensywności sygnału po detekcji można ilościowo oszacować poziom wykrytego RNA.

Nazwa metody powstała jako gra słów z nazwą wcześniej znanej metody wykrywania określonych sekwencji kwasów deoksyrybonukleinowychhybrydyzacją Southerna[1] (która została opracowana przez brytyjskiego biologa molekularnego Edwina Southerna).

Przypisy

  1. (ang.) southern – południowy; northern – północny