Hydrochoerus isthmius
| Hydrochoerus isthmius[1] | |
| Goldman, 1912 | |
| Systematyka | |
| Domena | eukarionty |
| Królestwo | zwierzęta |
| Typ | strunowce |
| Podtyp | kręgowce |
| Gromada | ssaki |
| Podgromada | ssaki żyworodne |
| Infragromada | łożyskowce |
| Rząd | gryzonie |
| Rodzina | marowate |
| Podrodzina | kapibarowate |
| Rodzaj | Hydrochoerus |
| Gatunek | H. isthmius |
| Synonimy | |
|
|
| Kategoria zagrożenia (CKGZ)[3] | |
brak danych
|
|
| Zasięg występowania | |
Hydrochoerus isthmius – gatunek gryzonia z rodziny marowatych (Caviidae). Wyodrębniony do rangi gatunku z H. hydrocharis[4]. Występuje od Panamy do zachodniej Wenezueli i zachodniej Kolumbii[3][2]. Zamieszkuje bagna, ujścia rzek, wzdłuż rzek i strumieni[3]. W zależności od siedliska występuje w grupach lub pojedynczo[3]. Prowadzi dzienny lub nocny tryb życia, który zależy od pożywienia lub pór roku[3]. Ciąża u samic trwa około 120 dni, po którym rodzi się 1- 7 młodych (średnio 3,5)[5]. Kariotyp wynosi 2n=64 and FN=104[2]. W Czerwonej Księdze Gatunków Zagrożonych Międzynarodowej Unii Ochrony Przyrody i Jej Zasobów został zaliczony do kategorii DD (brak danych)[3]. Gatunek ten jest powszechny w Panamie oraz rzadki w Wenezueli[3]. Stan populacji w Kolumbii nieznany[3]. Zagrożeniami dla tego ssaka jest wylesianie i ekspansja rolnictwa. W Kolumbii intensywnie poławiany[3] jak również jest niszczony habitat tego gryzonia, poprzez osuszanie bagien w ujściu rzeki Magdalena[3].
Przypisy
- ↑ Hydrochoerus isthmius w: Integrated Taxonomic Information System (ang.)
- ↑ 2,0 2,1 2,2 Wilson Don E. & Reeder DeeAnn M. (red.) Hydrochoeris isthmius. w: Mammal Species of the World. A Taxonomic and Geographic Reference (Wyd. 3.) [on-line]. Johns Hopkins University Press, 2005. (ang.) [dostęp 2 października 2011]
- ↑ 3,0 3,1 3,2 3,3 3,4 3,5 3,6 3,7 3,8 3,9 Hydrochoerus isthmius. Czerwona Księga Gatunków Zagrożonych (IUCN Red List of Threatened Species) (ang.)
- ↑ A. Mones. Monografía de la familia Hydrochoeridae (Mammalia: Rodentia). Sistemática, Paleotología, Filogenia, Bibliogrfía. „Courier Forschungsinstitut Senckenberg”. 134, s. 1-235, 1991 (ang.).
- ↑ John F. Eisenberg, Kent H. Redford: Mammals of the Neotropics: The Central Neotropics. Cz. 3. Chicago: University Of Chicago Press, 1999. ISBN 0226195422. (ang.)