Hymn Ukrainy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ще не вмерла Українa
Szcze ne wmerła Ukrajina
pol. Jeszcze Ukraina nie umarła
Zapis nutowy hymnu Ukrainy
Zapis nutowy hymnu Ukrainy
Państwo  Ukraina
Tekst Paweł Czubyński, 1862
Muzyka Michał Werbycki, 1863
Lata obowiązywania 19171920,
1992
(audio)

Hymn Ukrainy (wersja instrumentalna)

Michał Werbycki, kompozytor hymnu

Ще не вмерла України ні слава, ні воля (Szcze ne wmerła Ukrajiny ni sława, ni wola i) – hymn państwowy Ukrainy. Pieśń powstała w 1863 roku, autorem słów jest etnograf i poeta Pawło Czubyńskij, muzykę skomponował ksiądz Michajło Werbyckij. Po utworzeniu państwa ukraińskiego w 1917 roku pieśń stała się hymnem państwowym i ponownie w 1992 roku.

Historia pieśni[edytuj | edytuj kod]

Autorem tekstu, napisanego w 1862 roku jest Pawło Czubyńskij (Павло Чубинський), etnograf i poeta z Kijowa, zesłaniec. Muzykę w 1863 roku skomponował ksiądz Michajło Werbyckij (Михайло Вербицький), kompozytor i kierownik chórów, pierwotnie jako pieśń do sztuki teatralnej "Zaporożcy". Według Feliksa Konecznego[1] tekst wzorowany był na słowach Mazurka Dąbrowskiego, pieśni Legionów Polskich we Włoszech, napisanej przez Józefa Wybickiego, od 1927 roku oficjalnego hymnu Rzeczypospolitej Polskiej.

Podczas rewolucji ukraińskiej w 1917 roku została oficjalnie przyjęta jako hymn. Zabroniona w okresie włączenia Ukrainy w struktury ZSRR, powróciła wraz z gorbaczowowską pieriestrojką. W 1992 roku Parlament Ukraiński przyjął jedynie melodię hymnu i. Tekst miał być ustalony odrębną ustawą. Powołana komisja konkursowa uważała, że żadna z proponowanych wersji nie jest odpowiednia dla hymnu. Wówczas na wniosek prezydenta Leonida Kuczmy za słowa hymnu przyjęto pierwszą zwrotkę z refrenem nieco zmienionego wiersza Czubyńskiego. Ostateczną uchwałę w tej sprawie Rada Najwyższa podjęła po siedmiu latach, w roku 2003. Kontrowersje dotyczyły m.in. podobieństwa początkowych słów hymnu: Jeszcze Ukraina nie umarła... do hymnu Polski: Jeszcze Polska nie zginęła... (w czym niektórzy upatrywali wpływu środowiska polskiego na sprawy ukraińskie), a także drugiej zwrotki wiersza Czubyńskiego, które zdaniem kół prorosyjskich mogły sugerować roszczenia wobec sąsiadów Ukrainy[potrzebne źródło]. Wspomniana zmiana treści pierwszej zwrotki polegała na zastąpieniu nazbyt pesymistycznych słów Ще не вмерла Українa ні слава, ні воля, słowami Ще не вмерла України і слава, і воля, (tzn. zamiast "Nie umarła jeszcze Ukraina, ani chwała, ani wolność" wersja "Nie umarły jeszcze Ukrainy i chwała, i wolność"). W drugim wersie słowa браття українці (bracia Ukraińcy) zastąpiono браття молодії (bracia młodzi). Zwrotki drugiej, wobec wspomnianych kontrowersji, jak również trzeciej w oficjalnych wykonaniach hymnu nie używa się, poprzestając na zwrotce pierwszej i dwukrotnym refrenie[potrzebne źródło].

Słowa hymnu[edytuj | edytuj kod]

Poniższy tekst, obowiązujący od 2003 roku, uwzględnia zmianę pierwszej zwrotki.

Ще не вмерла України і слава, і воля,
Ще нам, браття молодії, усміхнеться доля.
Згинуть наші воріженьки, як роса на сонці.
Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці.

Душу й тіло ми положим за нашу свободу,
І покажем, що ми, браття, козацького роду.
Душу й тіло ми положим за нашу свободу,
І покажем, що ми, браття, козацького роду.

Poprzednia redakcja trzech zwrotek:

Ще не вмерла Українa

Ще не вмерла Українa ні слава, ні воля,
Ще нам, браття українці, усміхнеться доля.
Згинуть наші воріженьки, як роса на сонці.
Запануєм і ми, браття, у своїй сторонці.

Душу, тіло ми положим за нашу свободу,
І покажем, що ми, браття, козацького роду.

Станем, браття, в бій кривавий від Сяну до Дону,
В ріднім краю панувати не дамо нікому;
Чорне море ще всміхнеться, дід Дніпро зрадіє,
Ще у нашій Україні доленька наспіє.

Душу, тіло...

А завзяття, праця щира свого ще докаже,
Ще ся волі в Україні піснь гучна розляже,
За Карпати відоб'ється, згомонить степами,
України слава стане помiж народами.

Душу, тіло...
Nie umarła jeszcze Ukraina
Nie umarła jeszcze Ukraina ani chwała, ani wolność,
Jeszcze do nas, bracia Ukraińcy, uśmiechnie się los.
Zginą wrogowie nasi jak rosa na słońcu,
Zapanujemy i my bracia, w naszym kraju.
Duszę, ciało poświęcimy dla naszej wolności,
Pokażemy, żeśmy bracia, z kozackiego rodu.
Staniemy bracia do krwawego boju od Sanu do Donu,
Panować w domu ojców nie damy nikomu.
Czarne Morze się uśmiechnie, dziad Dniepr rozraduje,
W naszej Ukrainie dola się odmieni.
Duszę, ciało...
Praca rąk i zapał szczery swoje dopowiedzą
I wolności pieśń huczna po kraju się rozleje,
Za Karpaty się odbije i po stepach zagrzmi,
Chwała Ukrainy stanie między narodami.
Duszę, ciało...

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Feliks Koneczny Polskie Logos a Ethos, Poznań-Warszawa 1921, t.II

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]