HyperTransport

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

HyperTransport (HT) – łącze typu punkt-punkt umożliwiające połączenie ze sobą dwóch urządzeń, opracowane przez HyperTransport Consortium. Sieć łączy HT wykorzystywana jest do szybkiej transmisji danych z niskimi opóźnieniami. Stosowane w procesorach między rdzeniami i koprocesorami, między procesorami w wieloprocesorowych komputerach, między procesorami a innymi urządzeniami obsługującymi technologię HT, między urządzeniami HT a kartami HT oraz do łączenia komputerów w wielokomputerowe klastry.

Złącza kart HT są nieco podobne do liniowego 16xPCIE z 1x PCIE[1]. Szybkość przesyłania danych do kart HTX3 wynosi 20 GB/s, czyli więcej niż PCI Expressx16 3.0 przy mniejszych opóźnieniach.

Nazwa HyperTransport promowana była początkowo jako Lightning Data Transport (LDT)

Łącze to może być pojedyncze lub dla zwiększenia prędkości zestawione w z wielu linii (równolegle). Konieczne jest do tego łącze dwukierunkowe, zasadniczo składające się z dwóch łącz jednokierunkowych (nie musi być symetryczne – łącza w różnych kierunkach mogą mieć różną szerokość). Szerokość łącza jednokierunkowego może wynosić od 2 do 32 bitów.

HyperTransport występuje w wersjach: 1.0, 2.0, 3.0 i 3.1, które mogą pracować z częstotliwościami od 200 MHz do 3.2 GHz. Umożliwia połączenie typu DDR (Double Data Rate) - dane są transmitowane na obu zboczach sygnału taktującego (wznoszącym i opadającym), dając podwojenie efektywnej przepustowości. Pozwala to na przesyłanie danych z maksymalną prędkością 6.4 GT/s (miliardów transferów na sekundę) przy 3.2 GHz (dla wersji HT 3.1).

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]