Hyperpyron

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hyperpyron w formie miseczki (skyfat)

Hyperpyron (gr. ύπέρπυρον, νόμισμα ύπέρπυρον nomisma hyperpyron) – złota moneta wybijana w Bizancjum od XI wieku.

Wprowadzona reformą monetarną Aleksego I Komnena w 1092 r. dla zastąpienia zupełnie zdewaluowanego solida w postaci histamenona. Nazwa jej dosłownie oznaczała „nadzwyczaj czysty”, odnosząc się do złota wysokiej próby (875, tj. 21 karatów), a normatywna waga wynosiła 4,45 g. Początkowo miała równowartość 3 asprów z elektronu (białego złota) i 48 asprów bilonowych (względnie srebrnych). Mimo stopniowego spadku wartości, emitowana aż do połowy XIV w., a następnie używana jeszcze jako moneta obrachunkowa.

Była ostatnim typem złotej monety bizantyjskiej. Później w Bizancjum chętnie zastępowano ją złotym dukatem weneckim.

Określenie to stosowano również do monety srebrnej wprowadzonej za cesarza Jana V w latach 1354-79, która faktycznie zastąpiła hyperpyron z uwagi na niemal zupełne zaniechanie wówczas emisji złotych nominałów.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Philip Grierson: Byzantine coinage. Washington: Dumbarton Oaks Research Library and Collection, 1999. ISBN 0-88402-274-9.
  • Helmut Kahnt: Das grosse Münzlexikon von A bis Z. Regenstauf: H. Gietl, 2005. ISBN 3-924861-84-6.
  • Tomaso Bertele: L'iperpero bizantino dal 1261 al 1453 [w] "Rivista Italiana di Numismatica" t. 59 (1957), s. 70–89

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]

  • Reppa – Das grosse Münzen-Lexikon [1]