Hypnomys morpheus

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Hypnomys morpheus
Bate, 1919
Okres istnienia: plejstocenholocen
kopalne ślady przedstawiciela H. morpheus odkryte w Cova des Pas de Vallgornera: A) w jaskini, B) na dnie jeziora
kopalne ślady przedstawiciela H. morpheus odkryte w Cova des Pas de Vallgornera: A) w jaskini, B) na dnie jeziora
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Nadgromada żuchwowce
Gromada ssaki
Infragromada łożyskowce
Rząd gryzonie
Podrząd wiewiórkokształtne
Rodzina popielicowate
Rodzaj Hypnomys
Gatunek Hypnomys morpheus
Synonimy
  • Hipnomis morpheus
  • Hypnomys morphaeus
  • Eliomys morpheus
  • Eliomis morpheus
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Hypnomys morpheuswymarły gatunek gryzoni z rodziny popielicowatych zamieszkujący Baleary w późnym plejstocenie i wczesnym holocenie[1][2].

Systematyka[edytuj | edytuj kod]

Czaszka H. morpheus. Widok: 1) od góry, 2) od dołu 3) boczny, w 4-5) żuchwa

Hypnomys morpheus został po raz pierwszy opisany w 1919 roku przez brytyjską paleontolog Dorothy Bate. Gatunek ten był blisko spokrewniony z popielicowatymi z rodzaju Eliomys – jego bezpośrednim przodkiem był Hypnomys onicensis. H. morpheus był więc pierwotnie także lokowany jako jeden z wymarłych gatunków należących do rodzaju Eliomys. Ostatecznie przeprowadzone badania filogenetyczne wykazały odrębność obu blisko spokrewnionych rodzajów[1].

Odkrycie kopalnych śladów gatunku[edytuj | edytuj kod]

Dobrze zachowane szkielety Hypnomys morpheus odkryto w osadach na dnie jeziora w Cova des Pas de Vallgornera na Majorce. Odkryto także dobrze zachowane szkielety należące do Hypnomys onicensis. Ich wiek oszacowano na 2,5-2 milona lat. Szkielety zostały poddane badaniom porównawczym ze znanymi gatunkami Eliomys i Hypnomys[2].

Budowa ciała[edytuj | edytuj kod]

Na temat morfologii H. morpheus wiadomo niewiele. Znane jest znaczne podobieństwo do gatunków z rodzaju Eliomys. H. morpheus odróżnia między innymi masywna budowa żuchwy, która najwyraźniej była przystosowana do spożywania twardszych pokarmów[1].

Wymiary anatomiczne
(Bover, Alcover, Michaux, Hautier, Hutterer; 2010)[2]
Część ciała wymiar oszacowany na podstawie badań

szkieletów z Cova des Pas de Vallgornera

tułów z głową (mm) 179
ogon (mm) 116
masa ciała (g) 173 – 284

Rozmieszczenie geograficzne[edytuj | edytuj kod]

H. morpheus wyewoluował z popielicowatych Eliomys zamieszkujących Baleary. W okresie od późnego plejstocenu do wczesnego holocenu zajmował wyspy Majorka, Minorka i Cabrera[1][2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. 1,0 1,1 1,2 1,3 Lionel Hautier, Pere Bover, Josep A. Alcover, Jacques J. Michaux. Mandible morphometrics, dental microwear pattern, and. „Acta Palaeontologica Polonica”. 54 (2), s. 181–194, 2009. DOI: 10.4202/app.2008.0001 (ang.). 
  2. 2,0 2,1 2,2 2,3 Pere Bover, Josep A. Alcover, Jacques J. Michaux, Lionel Hautier i inni. Body Shape and Life Style of the Extinct Balearic Dormouse Hypnomys (Rodentia, Gliridae): New Evidence from the Study of Associated Skeletons. „PLoS ONE”. 5 (12), 2010. Anjali Goswami, University College London, United Kingdom. DOI: 10.1371/journal.pone.0015817 (ang.).