Hypnos (mitologia)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hypnos i Thanatos niosący ciało Sarpedona, detal z attyckiego lekythosu białofigurowego, V w. p.n.e.

Hypnos (także Sen; gr. Ὕπνος Hýpnos, łac. Somnus ‘Sen’) – w mitologii greckiej bóg i uosobienie snu.

Syn Nyks i Ereba bądź Tartara. Był bliźniaczym bratem Tanatosa (Śmierci), a także ojcem Morfeusza, Fobetora (Ikelosa) oraz Fantasosa. Według mitu pomógł Herze uśpić Zeusa. Mieszkał pod grecką wyspą, w ciemnej grocie, przez którą przepływała Lete – rzeka zapomnienia. Wejście do groty Hypnosa porośnięte było makami oraz innymi hipnagogicznymi roślinami.

Endymion, pasterz obdarzony przez Zeusa wieczną młodością, urodą i zarazem wiecznym snem, otrzymał od Hypnosa dar snu z otwartymi oczyma, by mógł wiecznie wpatrywać się w swą ukochaną Selene.

Atrybutami Hypnosa są laska i róg.

Odpowiednik rzymski to Somnus, którego egzystencja ograniczała się jednak tylko do literatury (podobnie jak i wielu innych postaci mitycznych „zapożyczonych” z Grecji przez poetów, jednak nie przejętych przez rzymską religię).

Hypnos w kulturze[edytuj | edytuj kod]

Hypnos występuje w mitach Cthulhu jako Pan Snów w opowiadaniu H.P. Lovecrafta Hypnos. Jest jednym ze Starszych Bogów.