Hyracodon

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hyracodon[1]
Hyracodon
Leidy, 1856
Okres istnienia: środkowy eocen–późny oligocen
Hyracodon[1]
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Podkrólestwo tkankowce właściwe
Nadtyp wtórouste
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Infratyp żuchwowce
Nadgromada czworonogi
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Infragromada łożyskowce
Nadrząd Laurasiatheria
Rząd nieparzystokopytne
Rodzina Hyracodontidae
Podrodzina Hyracodontinae
Rodzaj Hyracodon
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Hyracodon – wymarły rodzaj ssaków z rzędu nieparzystokopytnych.

Było to lekko zbudowane, przypominające kucyka zwierzę o długości 1,5 m. Jego czaszka w porównaniu z resztą ciała była wielka. Uzębienie przypomina to spotykane u nosorożców, ale zwierzę było jednak o wiele mniejsze, a z wyglądu bardzo mało różniło się od ówczesnych (32 - 26 milionów lat temu) prymitywnych koników. Posiadało krótki, szeroki pysk oraz długie smukłe kończyny o 3 palcach.

Jak prymitywne koniowate, Hyracodon, jak jego krewni, zamieszkiwał lasy i zadrzewione stepy, od spożywania ulistnienia przeszedł do skubania traw. Grupa ta wymarła bez pozostawienia po sobie następców, możemy ją więc określić jako boczne odgałęzienie bezrogich biegających nosorożców.

To małe, szybko biegające stworzenie było krewnym największego lądowego ssaka, jaki kiedykolwiek istniał wysokiego na 7 metrów, Paraceratherium.

Gatunki[edytuj | edytuj kod]

  • H. browni
  • H. leidyanus
  • H. medius
  • H. nebraskensis
  • H. petersoni

Przypisy

  1. McKenna, M. C, and S. K. Bell: Classification of Mammals Above the Species Level. Columbia University Press, 1997. ISBN 0-231-11012-X.

Benes, Josef. Prehistoric Animals and Plants. Pg. 220. Prague: Artua, 1979.