Hyracotherium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Hyracotherium
Okres istnienia: 52–49 mln lat temu
Hyracotherium – obraz Heinricha Hardera (1920)
Hyracotherium – obraz Heinricha Hardera (1920)
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo zwierzęta
Typ strunowce
Podtyp kręgowce
Gromada ssaki
Podgromada ssaki żyworodne
Rząd nieparzystokopytne
Podrząd koniokształtne
Rodzina Palaeotheriidae
Rodzaj Hyracotherium
Owen, 1841
Gatunki
  • H. leporinum Owen, 1841
Systematyka Systematyka w Wikispecies
Commons Multimedia w Wikimedia Commons

Hyracotheriumrodzaj jednego z najstarszych nieparzystokopytnych, daleki przodek konia.

Hyracotherium żyło przed 52 do 49 milionami lat (eocen) w Ameryce Północnej i Eurazji. Było to zwierzę małe, mające od 25 do 50 cm wysokości w kłębie. Przednie kończyny miały cztery palce, ale palec duży (czyli pierwszy) nie dotykał ziemi i znajdował się w stanie zaniku. Na końcu kończyn tylnych natomiast występowały tylko trzy palce, dwa boczne były bowiem już w stanie szczątkowym, słabo widoczne spod skóry. Hyracotherium żyło w lasach i żywiło się liśćmi.

Obecnie do rodzaju Hyracotherium zaliczany jest jedynie gatunek typowyH. leporinum. Pozostałe gatunki zostały przeniesionych do innych rodzajów, takich jak Arenahippus, Minippus, Pliolophus, Protorohippus, Sifrhippus, Xenicohippus oraz Eohippus (przez wielu naukowców uznawany za synonim rodzaju Hyracotherium)[1].

Przypisy

  1. David J. Froehlich. Quo vadis eohippus? The systematics and taxonomy of the early Eocene equids (Perissodactyla). „Zoological Journal of the Linnean Society”. 134 (2), s. 141–256, 2002. doi:10.1046/j.1096-3642.2002.00005.x (ang.). 
Dane anatomiczne Hyracotherium: wygląd ogólny, kończyna przednia, ząb trzonowy

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]