Ił-22

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
IŁ-22
Sylwetka samolotu
Sylwetka samolotu
Dane podstawowe
Państwo Związek Radziecki
Producent Iljuszyn
Typ bombowiec
Konstrukcja metalowa
Załoga 5-osobowa (dwóch pilotów, nawigator-bombardier, strzelec-radiotelegrafista, strzelec)
Historia
Data oblotu 24 lipca 1947
Dane techniczne
Napęd 4 silniki odrzutowe TR-1, później TR-1A
Ciąg 4 × 12,8 (13,3) kN
Wymiary
Rozpiętość 23,06 m
Długość 21,05 m
Wysokość 7,4 m
Powierzchnia nośna 74,5 m²
Masa
Własna 14 950 kg
Startowa 27 300 kg
Osiągi
Prędkość maks. 718 km/h
Pułap praktyczny 11 100 m
Zasięg 865 km
Rozbieg 1144 m
Dobieg 940 m
Dane operacyjne
Uzbrojenie
– 2 × działko NS-23 kal. 23 mm stałe działka w przedniej dolnej części kadłuba obsługiwane przez pilota
1 × działko NS-23 kal. 23 mm w ogonowym stanowisku
2 × działko B-20E kal. 20 mm w grzbietowym stanowisku zdalnie sterowane przez strzelca-radiotelegrafistę
- ładunek 2000 kg bomb, maksymalnie do 3000 kg bomb

Ił-22 (ros. Ил-22) – doświadczalny, ciężki bombowiec produkcji ZSRR z okresu po II wojnie światowej zaprojektowany w biurze konstrukcyjnym Siergieja Iljuszyna.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pod koniec 1945 roku biuro doświadczalne Siergieja Iljuszyna otrzymało polecenie zbudowania doświadczalnego, ciężkiego bombowca z napędem odrzutowym. Według tych samych wymagań technicznych projekt swojego bombowca realizowało biuro konstrukcyjne Suchoja, wynikiem ich prac był samolot Su-10. Projekt Iliuszyna wzorowany był na konstrukcji niemieckiego bombowca Ar 234. Do napędu samolotu użyto nowych silników TR-1 konstrukcji A. Ljulki w podwieszanych gondolach. Prototyp był gotowy na początku 1947 roku. Oblot samolotu jak i późniejsze próby wykazały dobre własności pilotażowe samolotu. Jedynym mankamentem, którego nie udało się rozwiązać, były zbyt słabe i paliwożerne silniki. Słabe silniki były przyczyną długiego rozbiegu przy starcie, niewystarczający był także zasięg samolotu, jego udźwig jak i prędkość maksymalna. Wymiana silników na nieco mocniejsze TR-1A, zastosowanie dodatkowych rakietowych silników startowych SR-2 odrzucanych po starcie, nie przyniosło oczekiwanych efektów. Po wybudowaniu pięciu prototypów dalsze prace zostały wstrzymane. Mimo, że samolot Ił-22 nie był dalej rozwijany, zdobyte doświadczenie zostało wykorzystane przy budowie bombowca frontowego Ił-28.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Czterosilnikowy, wolnonośny bombowiec o napędzie odrzutowym w układzie górnopłata. Konstrukcja całkowicie metalowa. Podwozie trójkołowe amortyzowane z przednim podparciem, chowane w locie do wnęk w kadłubie. Skrzydła o niewielkim wzniosie i obrysie trapezowym z krawędzią natarcia prostopadłą do kadłuba maszyny, wyposażone w klapy wyporowe i lotki (lewa posiadała klapkę wyważającą). Klasyczne usterzenie o obrysie trapezowym. Kabiny hermetyczne.

Plany modelarskie[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]