Ił-76
| Iliuszyn Ił-76 | |
 Ił-76 linii Uzbekistan Airways |
|
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  ZSRR Uzbekistan Rosja |
| Producent | zakłady lotnicze im. W. Czkałowa w Taszkiencie Rosyjskie Zakłady Lotnicze Aviastar w Uljanowsku |
| Konstruktor | biuro konstrukcyjne Iljuszyna |
| Typ | samolot transportowy |
| Konstrukcja | metalowa |
| Załoga | 6-7 osób |
| Historia | |
| Data oblotu | 25 marca 1971 |
| Lata produkcji | Od 1974 |
| Egzemplarze | 960+ |
| Dane techniczne | |
| Napęd | 4 silniki turboodrzutowe Sołowiew D-30KP |
| Ciąg | 4 × 117,7 kN (4 x 12000 kG) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 50,5 m |
| Długość | 46,59 m |
| Szerokość kadłuba | 4,80 m |
| Wysokość | 14,76 m |
| Powierzchnia nośna | 301,2 m² |
| Masa | |
| Własna | 89 000 kg (Ił-76), 87 200 kg (Ił-76TD) |
| Startowa | 157 500 kg (Ił-76), 170 000 kg (Ił-76 M/T), 190 000 kg (Ił-76MD/TD), 210 000 kg (Ił-76 MF/TF) |
| Do lądowania | 155 000 kg |
| Paliwa | 84 840 kg |
| Zapas paliwa | 109 480 l |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 900 km/h |
| Prędkość przelotowa | 750-780 km/h |
| Pułap | 13 000 m |
| Zasięg | 3650 km (Ił-76), 4000 km (Ił-76M/T), 4200 (Ił-76MF/TF) 4400 (Ił-76MD/TD) |
| Rozbieg | 1700 m |
| Dobieg | 900-1000 m |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| w niektórych samolotach - tylne stanowisko z działkiem GSz-23 kal. 23 mm | |
| Przestrzeń ładunkowa | |
| długość - 20,0 m szerokość - 3,45 m wysokość - 3,40 m |
|
| Użytkownicy | |
| Rosja, Irak, Iran, Chiny, Ukraina, Białoruś, Indie, Korea Północna | |
 Multimedia w Wikimedia Commons |
|
Iljuszyn Ił-76 (ros. Ил-76) jest 4-silnikowym odrzutowym rosyjskim samolotem transportowym zaprojektowanym przez biuro konstrukcyjne im. Iljuszyna. Prototyp oblatany w 1971 roku, seryjna produkcja od 1974 roku w zakładach TAPO znajdujących się w Taszkencie w Uzbekistanie. Dotychczas wyprodukowano 938 egzemplarze tego samolotu. Jest jednym z najpowszechniejszych samolotów transportowych. Istnieją samoloty o nazwie MF jako przedłużonej wersji wojskowej i TF wersji cywilnej.
Samolot został skonstruowany w celu przeniesienia ładunku o wadze 40 ton na odległość 5000 km w ciągu mniej niż 6 godzin i być zdolnym do startu na krótkich pasach startowych oraz móc pracować w niesprzyjających warunkach pogodowych. Konstrukcja była inspirowana C-141 Starlifterem. W 1990 wprowadzono zmodernizowane wersje MD i MT lecz z powodu kłopotów finansowych wyprodukowano ich ograniczoną ilość[1]. W 1997 produkcję zawieszono. W 2004 r. część samolotów zmodernizowano, wymieniając im silniki[1]. W 2005 r. Chiny zamówiły 34 samoloty w wersji MD oraz 4 cysterny Ił-78[2]. W styczniu 2009 roku Pakistan odebrał pierwszy z 4 zamówionych samolotów Ił-78.
Wersja wojskowa jako obrona plot samolotu posiada: dwulufowe działko automatyczne kal. 23 mm GSz-23L w ogonie samolotu.
Spis treści |
Historia [edytuj]
Pierwszy samolot dostarczono do radzieckiej Sił Powietrznych w czerwcu 1974 roku. Następnie stał się on głównym radzieckim samolotem transportowym. Od 1976 roku był eksploatowany przez linie Aerofłot.
W latach 1979 – 1991, radzieckie Siły Powietrzne przy pomocy samolotów Il-76 wykonały 14,700 lotów do Afganistanu, transportując 786,200 żołnierzy oraz 315,800 ton ładunków. Il-76 przetransportował 89% wojsk radzieckich oraz 74% towarów potrzebnych w Afganistanie. Ponieważ afgańscy rebelianci nie mogli z ziemi zestrzelać wysoko latających samolotów Ił-76, ich taktyką na zestrzelenie był atak podczas startu lub przy lądowania. Samoloty te były często trafiane przez rakiety naziemne czy też dużego kalibru karabiny maszynowe, lecz silne płatowce były prawie nie do zniszczenia i nawet po atakach nadal sprawnie działały. Ił-76 miał zadziwiająco niski wskaźnik rotacji w okresie konfliktu. Bazując na tym doświadczeniu, większość kanadyjskiego wyposażenia Sił Powietrznych w Afganistanie oblatywała tereny te przy użyciu cywilnej wersji IL-76. W 2006 roku rosyjski Siły Powietrzne miały około 200 samolotów Ił-76S. 108 użytkowników cywilnych posiada te samoloty na własność.
Przy użyciu tego samolotu możliwy jest obecnie tzw. lot paraboliczny w Centrum Wyszkolenia Kosmonautów im. J. Gagarina w Gwiezdnym Miasteczku w pobliżu Moskwy[3].
-
Ił-76TD w malowaniu Sił Powietrznych Libijskiej Dżamahiriji.
-
Ił-76 w malowaniu Sił Powietrznych Białorusi
-
Ił-76 linii Alrosa Mirny Air Enterprise
-
Ił-76T linii Syrian Arab Airlines
-
Ił-76 linii Volga-Dnepr
Zobacz też [edytuj]
- Ił-78 – rosyjska cysterna powietrzna skonstruowana na bazie Ił-76
- Iljuszyn
- Berijew A-50 – rosyjski samolot lotniczego systemu ostrzegania
- Lista wytwórni lotniczych
Przypisy
- ↑ 1,0 1,1 Piotr Butowski, Iliuszyn Ił-76 powraca. Lotnictwo nr 9/2004, p.28-32
- ↑ Piotr Butowski, Rosyjski kontrakt na Ił-76 i Ił-78 dla Chin. Lotnictwo nr 1/2007, s. 54-55
- ↑ Lot paraboliczny w samolocie Ił-76 w Rosji. Poczuj stan nieważkości
Bibliografia [edytuj]
- Encyklopedia Techniki Wojskowej 1987
Linki zewnętrzne [edytuj]
|
|||||
|
||||||||||||||||||||||||||
