I-15

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
I-15
I-15
Dane podstawowe
Państwo  ZSRR
Producent Zakłady Lotnicze nr. 1, Załady Lotnicze Irkut, Nowosybirskie Zjednoczenie Przemysłu Lotniczego, CSKB-Progress, Ułan Udejski Zakład Lotniczy
Typ samolot myśliwski
Konstrukcja Mieszana
Załoga jedna osoba
Historia
Data oblotu 1933
Lata produkcji 1934- 1937
Wycofanie ze służby 1941
Dane techniczne
Napęd 9-cylindrowy silnik gwiazdowy Wright "Cyclone" SGR-1820F-3 później M-25
Moc 715 KM
Wymiary
Rozpiętość Górny płat - 10,20 m
Dolny płat - 7,50 m
Długość 6,33 m
Wysokość 2,92 m
Masa
Startowa 1900 kg
Osiągi
Prędkość maks. 350 km/h na wysokości 3000 m
Zasięg 529 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2-4 karabiny maszynowe PW-1 kal. 7,62 mm
100 kg bomb na podwieszeniach zewnętrznych
Użytkownicy
ZSRR, Mongolia, Chiny, Hiszpania

I-15 - dwupłatowy jednomiejscowy samolot myśliwski konstrukcji radzieckiej z okresu II wojny światowej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Samolot myśliwski I-15, stanowił rozwinięcie konstrukcji samolotu I-5. W porównaniu do swojego poprzednika posiadał silnik o większej mocy i wolnonośne podwozie. Posiadał też górne skrzydło w układzie mewa, załamujące się nad kadłubem. Rozwiązanie to nawiązywało do stosowanego w polskich samolotach myśliwskich P.7 i P.11 (tzw. płat Puławskiego). Projektowanie nowego samolotu rozpoczęto w lecie 1932. Pierwszy prototyp oblatano w październiku 1933. Produkcja seryjna samolotów I-15 rozpoczęła się w połowie 1934. Była ona prowadzona w Fabryce Nr 1 i Fabryce Nr 39 w Moskwie. Początkowo samoloty były napędzane amerykańskimi silnikami Wright "Cyclone". Później zostały one zastąpione ich radziecką kopią, noszącą oznaczenie M-25. Konstrukcja była dalej rozwijana. W 1937 rozpoczęto produkcję nowej wersji samolotu - I-15bis. Nowy samolot posiadał mocniejszy silnik oraz prosty górny płat.


pl:I-15bis