ICSI
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Wprowadzenie plemnika do oocytu podczas ICSI.
ICSI (ang. Intracytoplasmic sperm injection) – rodzaj procedury zapłodnienia in vitro, polegający na wprowadzeniu plemnika do cytoplazmy komórki jajowej[1]. Wskazaniem do zastosowania tej techniki są zwykle nieprawidłowe wyniki badania nasienia, nie dające pewności zapłodnienia nawet w warunkach in vitro. Stosuje się ją również wtedy, gdy wykonywane w przeszłości próby zapłodnienia pozaustrojowego kończyły się niepowodzeniem.
Technika ta jest stosowana przez większość klinik leczenia niepłodności[potrzebne źródło].
Przypisy
- ↑ G. Palermo, H. Joris, P. Devroey, AC. Van Steirteghem. Pregnancies after intracytoplasmic injection of single spermatozoon into an oocyte.. „Lancet”. 340 (8810), s. 17-8, Jul 1992. PMID 1351601.