IC 418
Współrzędne: 
05h27m28,20s; -12°41'50,26"
| IC 418 | |
 Mgławica planetarna Spirograf (HST) |
|
| Odkrywca | Williamina Fleming |
| Data odkrycia | 1871 |
| Dane obserwacyjne (J2000) | |
| Gwiazdozbiór | Zając |
| Typ | mgławica planetarna |
| Rektascensja | 05h 27m 28,2037s |
| Deklinacja | -12° 41' 50,265" |
| Odległość | 2000 ly (600 pc) |
| Jasność pozorna mgławicy | 9,6m |
| Rozmiary kątowe | 30" |
| Charakterystyka fizyczna | |
| Wymiary | 0,3 ly |
IC 418 (znana również jako Mgławica Spirograf) – mgławica planetarna znajdująca się w konstelacji Zająca. Została odkryta przez Williaminę Fleming w 1871 roku. IC 418 znajduje się w odległości około 2000 lat świetlnych od Ziemi i rozciąga na obszarze 0,3 roku świetlnego.
Nazwa Mgławica Spirograf została nadana tej mgławicy ze względu na podobieństwo do figur powstających przy użyciu spirografu – cyklicznego narzędzia rysującego. Mgławica posiada wyjątkową strukturę, której pochodzenie nie zostało jeszcze wyjaśnione. Prawdopodobnie jest ona związana z chaotycznym wiatrem pochodzącym od centralnej gwiazdy zmiennej, która w nieprzewidywalny sposób zmienia swoją jasność w okresie zaledwie kilku godzin. Z przeprowadzonych badań wynika, że kilka milionów lat temu IC 418 tworzyła gwiazda podobna do Słońca. Kilka tysięcy lat później w wyniku ewolucji gwiazda ta stała się czerwonym olbrzymem. Wyczerpywanie się paliwa jądrowego doprowadziło do odrzucenia zewnętrznych warstw gwiazdy i powstania mgławicy planetarnej. Centralnym obiektem mgławicy jest gorące jądro, które w przyszłości stanie się białym karłem. Świecenie atomów otaczających mgławicę jest spowodowane przez promieniowanie pochodzące z jądra IC 418[1].
Przypisy
- ↑ HubbleSite – NewsCenter – IC 418: The "Spirograph" Nebula (09/07/2000) – Release Images (ang.). [dostęp 2013-01-29].
