IEEE 1284

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
SPP / ECP / EPP
Typ interfejsu równoległy
Transfer do 2 Mb/s
Długość magistrali 8 bitów
Liczba portów 1
Liczba urządzeń jedno na port
Rodzaj złącza DB 25
Zasilanie przez interfejs nie
Hot plugging nie
Zastosowanie
drukarki, skanery, pamięci masowe, łączenie dwóch komputerów za pomocą odpowiedniego oprogramowania oraz kabla

Interfejs IEEE 1284 – nazwa 25-pinowego złącza w komputerach osobistych. IEEE 1284 jest portem równoległym wykorzystywanym w głównej mierze do podłączenia urządzeń peryferyjnych: drukarki, skanery, plotery. Został opracowany w 1994 r. przez konsorcjum Network Printing Alliance jako standard zapewniający wsteczną kompatybilność z używanym od lat 70. jednokierunkowym portem Centronics. Zwany jest też portem LPT lub portem równoległym (błędne uproszczenie wynikające z faktu, iż zwykle jest jedynym portem równoległym wyprowadzonym na zewnątrz komputera PC).

Budowa[edytuj | edytuj kod]

Magistrala tego interfejsu składa się z: 8 linii danych, 4 linii sterujących i 5 linii statusu. Nie zawiera linii zasilających. Linie magistrali są dwukierunkowe (w standardzie Centronics jednokierunkowe), poziomy sygnałów na liniach odpowiadają poziomom TTL. Interfejs IEEE 1284 zapewnia transmisję na odległość do 5 metrów, jeśli przewody sygnałowe są skręcane z przewodami masy, w przeciwnym przypadku na odległość do 2 metrów. Transmisja danych odbywa się z potwierdzeniem, z maksymalną prędkością ok. 2 Mb/s. IEEE 1284 nie oferuje funkcji hot plug, odłączenie przewodu od portu przy włączonym zasilaniu w niektórych przypadkach spowoduje uszkodzenie układu odpowiedzialnego za transmisję równoległą.

Tryby pracy[edytuj | edytuj kod]

Port równoległy w laptopie Compaq N150
Port równoległy w drukarce

W standardzie IEEE 1284 zdefiniowano następujące protokoły transmisji danych:

  • SPP (ang. Standard Parallel Port, znany też pod nazwą Compatibility Mode) – tryb kompatybilności ze złączem Centronics z możliwością transmisji jednokierunkowej. Port zapewnia najniższy transfer (150 kb/s). Wadą jest obsługa poprzez przerwania, co jest utrudnione w systemach wielozadaniowych.
  • Nibble Mode – tryb półbajtowy (czterobitowy), przy transmisji z urządzenia zewnętrznego po liniach statusu. Prędkość transmisji nie przekracza 50 kb/s. Odpowiednik portu Bi-tronics wprowadzonego przez Hewlett-Packard.
  • Byte Mode – tryb bajtowy (ośmiobitowy).
  • EPP (ang. Enhanced Parallel Port) – najczęściej stosowany tryb. Brak tutaj kanału DMA. Handshake realizowany jest sprzętowo, co umożliwia działanie w systemie wielozadaniowym (po wywłaszczeniu procesu transmisja nadal trwa) oraz znacznie ułatwia pracę programistów.
  • ECP (ang. Extended Capability Port) – port używa DMA i oferuje najwyższe prędkości (do 2 Mb/s). Wykorzystywane są bufory FIFO.

Zastosowania[edytuj | edytuj kod]

Oznaczenia pinów gniazda LPT od strony komputera

Najważniejszym (historycznie) zastosowaniem portu równoległego była komunikacja z urządzeniami wymagającymi przesyłu dużych ilości danych z komputera do urządzenia. Dzięki dużej prędkości transferu świetnie nadawał się do podłączania drukarek i skanerów oraz pamięci masowych. Jednak wejście na rynek interfejsów o znacznie lepszych walorach użytkowych, takich jak USB i FireWire spowodowało, że port ten jest coraz rzadziej stosowany.

Łączenie komputerów za pomocą portu równoległego było popularne w latach dziewięćdziesiątych, gdy sprzęt sieciowy był drogi, program Norton Commander posiadał wbudowaną obsługę transferu plików poprzez port szeregowy i równoległy. Dziś i to zastosowanie odeszło do lamusa za sprawą sieci komputerowych i pamięci masowych USB.

Port równoległy jest często wykorzystywany przez elektroników amatorów. Zadecydowała o tym prostota wykonania urządzeń (port równoległy działa na zasadzie n bitowej maszyny stanów) oraz prostota tworzenia oprogramowania sterującego (port posiada zestaw rejestrów kontrolnych i sterujących dzięki którym jego programowa obsługa jest wyjątkowo prosta).

Port równoległy pozwala na równoległe wejście 9 bitów lub wyjście 12 bitów w tym samym czasie (łącznie z wykorzystaniem linii przewidzianych jako kontrolne i sterujące).

Pin
(DB25)
Kierunek Pin
(Cent)
Przewód Nazwa Opis angielski Opis polski
1 => 1
brązowy
/STROBE strobe sygnał strobe'u (istnienia)
2 => 2
czerwony
D0 data Bit 0 bit danych 0
3 3 pomarańczowy D1 data bit 1 bit danych 1
4 4 kremowy D2 data bit 2 bit danych 2
5 5 żółty D3 data bit 3 bit danych 3
6 6
zielony
D4 data bit 4 bit danych 4
7 7 jasnozielony D5 data bit 5 bit danych 5
8 8
niebieski
D6 data bit 6 bit danych 6
9 9
fioletowy
D7 data bit 7 bit danych 7
10 <= 10
szary
ACK acknowledgement potwierdzenie odbioru danych
11 <= 11 biały /BUSY busy zajęty (jeszcze nie gotowy)
12 <= 12
czarny
PE paper end brak papieru
13 <= 13
brązowo-biały
SLCT select sygnał przyłączenia
14 => 14
czerwono-biały
– AUTOFD autofeed auto wysuw papieru
15 <= 32
czerwono-czarny
ERROR error błąd drukarki
16 => 31 pomarańczowo-biały /INIT initialize rozpoczęcie (inicjacja)
17 => 36 pomarańczowo-czarny – SLCTIN select in drukarka jest gotowa
18 == 19-30
16, 17, 33
różowo-czarny GND signal ground masa sygnału
19 żółto-czarny GND signal ground masa sygnału
20
zielono-biały
GND signal ground masa sygnału
21
zielono-czarny
GND signal ground masa sygnału
22
niebiesko-biały
GND signal ground masa sygnału
23
fioletowo-biały
GND signal ground masa sygnału
24
szaro-czarny
GND signal ground masa sygnału
25
czarno-szary
GND signal ground masa sygnału
(ekran) (ekran) shield (ground) ekran (masa)
niepodłączone 15, 18, 34, 35 NC niepodłączone

IBM PC[edytuj | edytuj kod]

Adresy i przerwania[edytuj | edytuj kod]

Nazwa portu Nr przerwania Adres rejestru bazowego
LPT1 7 0x3bc
LPT2 7 0x378
LPT3 5 0x278

Bity i piny dla SPP[edytuj | edytuj kod]

Adres MSB LSB
Bit: 7 6 5 4 3 2 1 0
Baza (Rejestr danych) Pin: 9 8 7 6 5 4 3 2
Baza+1 (Rejestr statusu) Pin: ~11 10 12 13 15
Baza+2 (Rejestr sterujący) Pin: ~17 16 ~14 ~1

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]