III Liceum Ogólnokształcące im. gen. Sowińskiego w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
III Liceum Ogólnokształcące im. gen. Sowińskiego
Iii lo.jpg
Gmach szkoły
Typ szkoły liceum
Patron szkoły Józef Sowiński
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Data założenia 1923
Liczba uczniów 800
Dyrektor Grzegorz Mazur
Wicedyrektorzy Barbara Warwas-Orłow
Adres ul. Rogalińska 2, 01-206 Warszawa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
III Liceum Ogólnokształcące im. gen. Sowińskiego
III Liceum Ogólnokształcące im. gen. Sowińskiego
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
III Liceum Ogólnokształcące im. gen. Sowińskiego
III Liceum Ogólnokształcące im. gen. Sowińskiego
Ziemia 52°13′50,2054″N 20°58′18,6830″E/52,230613 20,971856Na mapach: 52°13′50,2054″N 20°58′18,6830″E/52,230613 20,971856
Strona internetowa szkoły
Commons Multimedia w Wikimedia Commons
Gmach szkoły w latach 20. XX wieku

III Liceum Ogólnokształcące im. gen. Sowińskiego w Warszawie – jedno z najstarszych warszawskich liceów, założone w 1923 roku.

Historia szkoły[edytuj | edytuj kod]

Gmach szkoły i początki jej działalności[edytuj | edytuj kod]

Budowę według projektu Mikołaja Tołwińskiego i jego syna Tadeusza rozpoczęto w 1914 r. Zdobyli oni za swój projekt I nagrodę konkursu architektonicznego ogłoszonego w 1912 r. W 1923 r. oddano gmach do użytku ówczesnemu I Gimnazjum Miejskiemu oraz Szkole Powszechnej, która jest obecnie Szkołą Podstawową nr 139. Przeniosła się jednak ona do przekazanej jej przez miasto nowej działki przy ul. Syreny w 1966 r. i od tego czasu gmach szkoły zajmuje tylko III Liceum Ogólnokształcące.

Budynek szkoły obecnie znajduje się na ul. Rogalińskiej 2, ale wcześniej widniała pod adresem na ul. Młynarskiej oraz Kalinki. Gmach jest aktualnie pod opieką wojewódzkiego konserwatora zabytków.

11 czerwca 1928 r. szkoła otrzymała imię gen. Józefa Sowińskiego.

II wojna światowa[edytuj | edytuj kod]

W 1939 szkoła stała się schronieniem dla uchodźców z Wielkopolski, którzy sformowali 600-osobowy Ochotniczy Hufiec Pracy i brali udział w obronie Warszawy.

Kursy Przygotowawcze do egzaminu dojrzałości pozwalały na prowadzenie jawnych zajęć w szkole przez dwa lata. W styczniu 1940 działalność rozpoczęły tajne komplety z łaciny, historii i geografii Polski, które obejmowały uczniów klas I i II. W czerwcu 1940 w lokalu przedszkola mieszczącego się tuż obok szkoły odbyły się pierwsze egzaminy maturalne.

Gmach szkoły został zajęty przez Niemców w marcu 1942. Ówczesna Szkoła Chemiczna została przeniesiona na ul. Chłodną 37.

W roku szkolnym 1942/43, Szkoła Chemiczna zmienia nazwę na I Obowiązkową Szkołę Zawodową Dokształcającą. Miała wówczas dwie siedziby, przy ul. Chłodnej i Żelaznej. Jawne zajęcia i tajne komplety trwały do sierpnia 1944 r.

5 sierpnia 1944 szkoła zostaje zdobyta przez brygadę SS Dirlewangera. Broniący się na tym terenie żołnierze batalionu Chrobry I wycofali się ku ul. Karolkowej.

W sumie podczas wojny świadectwa dojrzałości otrzymało ok. 60 absolwentów.

Po wojnie[edytuj | edytuj kod]

W 1948 szkoła otrzymała nazwę Państwowej koedukacyjnej szkoły stopnia licealnego im. gen Sowińskiego. Obecną nazwę szkole nadano w 1965.

W tym samym roku, po remoncie zachodniego skrzydła budynku, powstała hala sportowa, a władze dzielnicy przekazały ją Międzyszkolnemu Ośrodkowi Sportowemu Dzielnicy Wola.

W latach 1952–1955 w szkole uczył Jan Twardowski.

Znani absolwenci[edytuj | edytuj kod]

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]