II Koncert fortepianowy Czajkowskiego

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

II Koncert fortepianowy G-dur Op. 44 Piotra Czajkowskiego – utwór napisany w latach 1879-1880. Dedykowany Mikołajowi Rubinsteinowi.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Czajkowski po wcześniejszym koncercie pragnął napisać utwór który spodobał by się jego przyjacielowi – pianiści i kompozytorowiMikołajowi Rubinsteinowi. Pracę rozpoczął w październiku 1879 w czasie pobytu ze swoją siostrą w Kamiance.

Podobnie jak w przypadku I Koncertu fortepianowego Rubinstein nigdy go nie wykonał mimo że – tak jak w poprzednim przypadku – miał być jego prawykonawcą. Tym razem przeszkodziła w tym śmierć Mikołaja 23 marca (11 marca w datowaniu według obowiązującego wtedy kalendarza) 1881.

Prapremiera kompozycji odbyła się 12 listopada 1881 w Nowym Jorku. Partię solową wykonała pianistka Madeline Schillera. Towarzyszyła jej New York Philharmonic Orchestra. Dyrygentem był Theodore Thomas.

Pierwsze wykonanie utworu w Rosji miało miejsce w Moskwie w maju 1882 pod dyrekcją Antona Rubinsteina (starszego brata Mikołaja). Partię solową wykonał uczeń Czajkowskiego Sergiusza Taneyev.

Instrumentacja[edytuj | edytuj kod]

Utwór przeznaczony jest do wykonywania przez orkiestrę symfoniczną oraz fortepian wykonujący partię solową. Skład orkiestry (według kolejności zapisywania w partyturze):

Forma[edytuj | edytuj kod]

Fragment partii solowej skrzypiec z części II

Kompozycja ma budowę tradycyjnego koncertu na orkiestrę i instrument solowy tj. składa się z 3 części: