II Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Reymonta w Ostrowie Wielkopolskim

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
II Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Stanisława Reymonta w Ostrowie Wielkopolskim
Ostrów Wielkopolski, ul. Wrocławska 48 (II LO).jpg
Fronton szkoły
Typ szkoły średnia
Patron szkoły Władysław Reymont
Państwo  Polska
Miejscowość Ostrów Wielkopolski
Data założenia 1907
Dyrektor dr Karol Marszał
Adres ul. Wrocławska 48
63-400 Ostrów Wielkopolski
Położenie na mapie Ostrowa Wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna Ostrowa Wielkopolskiego
II Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Stanisława Reymonta w Ostrowie Wielkopolskim
II Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Stanisława Reymonta w Ostrowie Wielkopolskim
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
II Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Stanisława Reymonta w Ostrowie Wielkopolskim
II Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Stanisława Reymonta w Ostrowie Wielkopolskim
Ziemia 51°38′44,81″N 17°48′50,39″E/51,645781 17,813997Na mapach: 51°38′44,81″N 17°48′50,39″E/51,645781 17,813997
Strona internetowa szkoły

II Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Stanisława Reymonta w Ostrowie Wielkopolskim – jedna z najstarszych szkół średnich w dawnym Księstwie Poznańskim, druga w Ostrowie, swoją historią sięgająca połowy XIX w.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Początki szkolnictwa żeńskiego w Ostrowie sięgają końca pierwszej połowy XIX wieku, kiedy to nauczyciel o nazwisku Lasswitz założył prywatną szkołę żeńską, a lekcje odbywały się w mieszkaniu pedagoga. Ok. połowy wieku powstaje pierwsza wyższa szkoła żeńska w pełniejszym tego słowa znaczeniu – z klasami i gronem pedagogicznym. Początkowo była to szkoła polska, jednak po zmianach kadrowych w latach Kulturkampfu (objęcie przez Niemkę Amandę Schirmer stanowiska dyrektora w 1867 roku) zaczęła nabierać niemieckiego charakteru. Później, do I wojny światowej, szkole przewodzili już tylko Niemcy. Zmieniała ona w tym czasie swoją siedzibę kilkakrotnie. W 1907 roku prywatną szkołę przejęło miasto, a jej dyrektorem został dr Robert Bergmann. Nosiła odtąd nazwę Państwowej Wyższej Szkoły Żeńskiej.

Decyzja o budowie nowej siedziby przy ulicy "krótkiej" Wrocławskiej zapadła w 1909 roku. Oficjalne otwarcie nowego gmachu nastąpiło niecałe dwa lata później, 26 sierpnia 1911 roku.

Ostatni niemiecki dyrektor, dr Bergmann, przekazał w 1920 r. kierownictwo szkoły Eleonorze Bojdzińskiej, byłej siostrze zakonnej, która sprawowała funkcję przełożonej do 1935 r.

Od 1 kwietnia 1921 roku szkoła nosiła nazwę Państwowe Gimnazjum im. Emilii Sczanieckiej. Od lat 50. XX w. mieściło się tu Liceum im. Emilii Sczanieckiej, które w 1964 r. przekształcono w koedukacyjne. W 1968 po raz kolejny zmieniono nazwę, tym razem na II Liceum Ogólnokształcące im. Władysława Reymonta.

Z niewyjaśnionych do dziś powodów wojewódzkie kuratorium zadecydowało w 1978 r. o likwidacji szkoły i jej włączeniu w struktury I Liceum. Placówkę przy ulicy Wrocławskiej zajmowała tymczasem szkoła podstawowa. Po odrodzeniu się samorządów w 1989 działacze ostrowscy rozpoczęli starania o reaktywowanie II Liceum. Udało się to 1 maja 1992.

Szkolna gazetka Re(y)moncik została w 1991 odznaczona jako najlepsza w Polsce.

Budynek[edytuj | edytuj kod]

II Liceum Ogólnokształcące znajduje się w Śródmieściu, przy ulicy "krótkiej" Wrocławskiej, przy jej skrzyżowaniu z ulicą Chopina, naprzeciw Parku Emilii Sczanieckiej.

Szkoła wybudowana została w latach 1910-1911 w stylu wczesnego modernizmu z elementami neorenesansu i secesji. Poszczególne części: korpus główny, skrzydła, willowy aneks z mieszkaniem dyrektorskim tworzą nieregularną bryłę budynku, nakryte są dwuspadowymi, przenikającymi się dachami. Elewacja pokryta jest tynkiem drapanym. Szkoła posiada liczne ryzality, wykusze, balkony, rzeźby, płaskorzeźby. W auli znajdują się witraże, natomiast w głównym korpusie budynku umiejscowiona jest loggia. Obiekt posiadał niegdyś także płytki ogródek zlikwidowany przy poszerzaniu ulicy Chopina. Późniejsze przebudowy wnętrza zatarły częściowo dawną funkcjonalność wnętrz oraz auli (uznawanej niegdyś za salę o najlepszej w Ostrowie akustyce). Elewację odrestaurowano w roku 2006.

W szkole znajdują się pamiątkowe tablice ku czci Emilii Sczanieckiej, Eleonory Bojdzińskiej, Marii Bojarskiej oraz uczennic poległych w latach II wojny światowej.

Wychowawcy[edytuj | edytuj kod]

Absolwenci[edytuj | edytuj kod]

  • Wojciech Gawłowski – pisarz, poeta
  • Malina Michalska – tancerka
  • Anna Rogalanka – doktor, organizatorka tajnego nauczania w latach II wojny światowej, konserwatorka zabytków, historyczka, współautorka monografii Ostrowa – Ostrów Wielkopolski – dzieje miasta i regionu
  • Sancja Szymkowiak – błogosławiona kościoła katolickiego
  • Maria Wikarjakowa – organizatorka tajnego nauczania w latach II wojny światowej, także organizatorka ostrowian w Poznaniu
  • Jadwiga Żylińska – pisarka, prozaiczka
  • Marcin Lijewski – piłkarz ręczny, wychowanek Ostrovii, reprezentant Polski

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Ostrów Wielkopolski – dzieje miasta i regionu, praca zbiorowa, Poznań 1990
  • Marek Olejniczak, Bedeker Ostrowski, Ostrów Wielkopolski 2004,
  • Jarosław Biernaczyk, opracowanie historii szkoły z oficjalnej strony internetowej II LO

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]