II wojna bałkańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, szukaj
II wojna bałkańska
Wojny bałkańskie
Balkankrieg Besetzte Gebiete 1913.png
Czas 29 czerwca - 10 sierpnia 1913
Miejsce Półwysep Bałkański
Terytorium Europa
Wynik przegrana Bułgarii
układ w Bukareszcie
Strony konfliktu
Flag of Bulgaria.svg Bułgaria Grecja Grecja
Czarnogóra
State Flag of Serbia (1882-1918).svg Serbia
Flag of Romania.png Rumunia
Turcja Imperium osmańskie
Siły
Bułgaria 300 000 Serbia 220 000
Rumunia 200 000
Grecja 150 000
Czarnogóra 12 000
Straty
Flag of Bulgaria.svg
18 000 zabitych
60 000 rannych
15 000 zabitych przez choroby
State Flag of Serbia (1882-1918).svg
9000 zabitych
36 000 rannych
5000 zabitych przez choroby
Grecja
5851 zabitych
23 847 rannych
188 zaginionych
Czarnogóra
240 zabitych
961 rannych
Flag of Romania.png
6000 zabitych przez choroby
Turcja
4000 zabitych przez choroby

Druga wojna bałkańska (29 czerwca10 sierpnia 1913) – konflikt zbrojny pomiędzy Bułgarią a Serbią i jej sojusznikami: (Grecją, Czarnogórą, Rumunią) oraz walczącą przeciwko Bułgarii Turcją.

W niespełna miesiąc po zakończeniu pierwszej wojny bałkańskiej konflikt na Bałkanach rozgorzał na nowo. Tym razem sojusznicy z Ligi Bałkańskiej zaczęli kłócić się o podział zysków. Wojna wybuchła po zerwaniu przez cara bułgarskiego Ferdynanda I pertraktacji z Serbią na temat nowego podziału Macedonii. W nocy z 29/30 czerwca 1913 roku, na granicach, Bułgarzy zaatakowali jednocześnie Greków i Serbów, a wypoczywający gościnnie w Salonikach bułgarski pułk wywołał tam powstanie bułgarskiej części ludności miasta [1]. Serbom z pomocą pospieszyli Czarnogórcy, a po kilku dniach Bułgarię zaatakowała Rumunia (żądająca południowej Dobrudży) i Turcja. Bułgarzy, mimo bardzo ciężkich walk wkrótce musieli cofnąć się. Grecy oraz nie-bułgarscy Słowianie zarzucają im przy tym popełnienie masowych zbrodni wojennych na ludności cywilnej[2]. Wobec ciężkich porażek militarnych, Bułgarzy w krótkim czasie poprosili o pokój. Odbyło się to dzięki mediacjom rosyjskim.

10 sierpnia 1913 roku podpisano w Bukareszcie traktat pokojowy, w myśl którego Rumunia przejmowała południową Dobrudżę, Serbia część dotychczasowej Macedonii bułgarskiej, Grecja utrzymała Macedonię Zachodnią i Centralną oraz uzyskała jeszcze Macedonię Wschodnią i Trację Zachodnią. Osobny układ zawarły (29 września 1913) Turcja i Bułgaria, która utraciła zajęte w pierwszej wojnie bałkańskiej obszary Tracji Wschodniej. Turcja odzyskała m.in. Adrianopol. Układy pokojowe przypieczętowane zostały po I wojnie światowej wzajemnymi wymianami ludności, nadzorowanymi bezpośrednio przez personel Ligi Narodów, zrealizowanymi w latach 1923-1930, jako jeden z owoców Traktatu Lozańskiego i na podobnych zasadach jak wymiana ludności między Grecją i Turcją.

[edytuj] Zobacz też

Przypisy

  1. "Emeis oi Ellines" - Historia Wojen Współczesnej Grecji - uniwersytecka praca zbiorowa
  2. Emeis oi Ellines

[edytuj] Bibliografia

Osobiste
Przestrzenie nazw

Warianty
Działania
Nawigacja
Dla czytelników
Dla wikipedystów
Narzędzia
Drukuj lub eksportuj
W innych językach