II wojna bałkańska

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
II wojna bałkańska
wojny bałkańskie
Balkankrieg Besetzte Gebiete 1913.png
Czas 29 czerwca10 sierpnia 1913
Miejsce Półwysep Bałkański
Terytorium Europa
Wynik przegrana Bułgarii,
układ w Bukareszcie
Strony konfliktu
 Bułgaria  Królestwo Grecji
 Królestwo Czarnogóry
 Królestwo Serbii
 Rumunia
 Imperium osmańskie
Siły
500 tys. Królestwo Serbii 320 tys.
Królestwo Rumunii 300 tys.
Królestwo Grecji (1832-1924) 250 tys.
Królestwo Czarnogóry 12 tys.
Imperium osmańskie 355 tys.
Straty
93 tys. zabitych
60 tys. rannych
15 tys. zabitych przez choroby
Królestwo Serbii
9 tys. zabitych
36 tys. rannych
5 tys. zabitych przez choroby
Królestwo Grecji (1832-1924)
5851 zabitych
23 847 rannych
188 zaginionych
Królestwo Czarnogóry
240 zabitych
961 rannych
Królestwo Rumunii
6 tys. zabitych przez choroby
Imperium osmańskie
4 tys. zabitych przez choroby (łącznie ok. 80 tys. zabitych)

II wojna bałkańska (29 czerwca10 sierpnia 1913) – konflikt zbrojny pomiędzy Bułgarią a Serbią i jej sojusznikami: (Grecją, Czarnogórą, Rumunią) oraz walczącą przeciwko Bułgarii Turcją.

W niespełna miesiąc po zakończeniu I wojny bałkańskiej konflikt na Bałkanach rozgorzał na nowo. Tym razem sojusznicy z Ligi Bałkańskiej zaczęli kłócić się o podział zdobytych terytoriów. Wojna wybuchła po zerwaniu przez cara bułgarskiego Ferdynanda I pertraktacji z Serbią na temat nowego podziału Macedonii. W nocy z 29/30 czerwca 1913 roku, na granicach, Bułgarzy zaatakowali jednocześnie Greków i Serbów, a wypoczywający gościnnie w Salonikach bułgarski pułk wywołał tam powstanie bułgarskiej części ludności miasta[1]. Serbom z pomocą pospieszyli Czarnogórcy, a po kilku dniach Bułgarię zaatakowała Rumunia (żądająca południowej Dobrudży) i Turcja. Bułgarzy, mimo bardzo ciężkich walk, wkrótce musieli się cofnąć. Grecy oraz niebułgarscy Słowianie zarzucają im przy tym popełnienie masowych zbrodni wojennych na ludności cywilnej[2]. Wobec ciężkich porażek militarnych, Bułgarzy w krótkim czasie poprosili o pokój. Odbyło się to dzięki mediacjom rosyjskim.

10 sierpnia 1913 roku podpisano w Bukareszcie traktat pokojowy, w myśl którego Rumunia przejmowała południową Dobrudżę, Serbia część dotychczasowej Macedonii bułgarskiej, Grecja utrzymała Macedonię Zachodnią i Centralną oraz uzyskała jeszcze Macedonię Wschodnią i Trację Zachodnią. Osobny układ zawarły (29 września 1913) Turcja i Bułgaria, która utraciła zajęte w I wojnie bałkańskiej obszary Tracji Wschodniej. Turcja odzyskała m.in. Adrianopol. Układy pokojowe przypieczętowane zostały po I wojnie światowej wzajemnymi wymianami ludności, nadzorowanymi bezpośrednio przez personel Ligi Narodów, zrealizowanymi w latach 1923-1930, jako jeden z owoców traktatu lozańskiego i na podobnych zasadach jak wymiana ludności między Grecją a Turcją.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Emeis oi Ellines” – Historia wojen współczesnej Grecji – uniwersytecka praca zbiorowa.
  2. Emeis oi Ellines.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]