IMAM Ro.44

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
IMAM Ro.44
Dane podstawowe
Państwo  Włochy
Producent IMAM
Typ wodnosamolot myśliwski
Konstrukcja dwupłat o konstrukcji mieszanej
Załoga 1 osoba
Historia
Data oblotu 1936
Lata produkcji 1937-1939
Wycofanie ze służby 1943
Dane techniczne
Napęd silnik gwiazdowy Piaggio P.X R
Moc 700 KM (514 kW)
Wymiary
Rozpiętość 11,57 m
Długość 9,71 m
Wysokość 3,55 m
Powierzchnia nośna 32,40 m²
Masa
Własna 1 770 kg
Startowa 2 200 kg
Osiągi
Prędkość maks. 330 km/h
Pułap 7 200 m
Zasięg 1 200 km
Dane operacyjne
Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe kal. 12,7 mm
Użytkownicy
Włochy

IMAM Ro.44 - włoski wodnosamolot myśliwski, używany przez Regia Aeronautica w latach 1936-1943.

Ro.44 powstał we włoskiej wytwórni lotniczej Industrie Meccaniche a Aeronautuiche Meridionali (IMAM) z Neapolu jako jednomiejscowa, myśliwska wersja wodnosamolotu rozpoznawczego Ro.43. Przeróbki polegały na zainstalowaniu wzmocnionego uzbrojenia strzeleckiego, usunięciu kabiny obserwatora i przekonstruowaniu części ogonowej płatowca. W założeniu samolot miał służyć jako osłona powietrzna dla ciężkich okrętów Regia Marina, ale już na początku II wojny światowej jego osiągi wystarczały jedynie do zwalczania powolnych bombowców i samolotów torpedowych, jak na przykład Fairey Swordfish. Z tego względu wyprodukowano jedynie 35 (z zamówionych 51) egzemplarzy seryjnych.

Poza służbą jako samoloty pokładowe, Ro.44 były także używane przez 161 Squadriglia Autonoma Caccia Maritima (: samodzielna eskadra myśliwców morskich), stacjonującą na zajętych przez Włochy wyspach Morza Egejskiego. Jako zbyt powolne i za mało zwrotne, zostały w czerwcu 1941 roku wycofane z pierwszej linii i zastąpione przez lądowe myśliwce Fiat CR.42. Ocalałe egzemplarze zostały przekazane do szkół lotniczych. W momencie kapitulacji Włoch na stanie Regia Aeronautica pozostawało jeszcze 6 samolotów Ro.44.

Ro.44 był jednomiejscowym dwupłatowym wodnosamolotem myśliwskim z pływakiem centralnym, konstrukcji mieszanej. Napęd stanowił 9-cylindrowy silnik gwiazdowy Piaggio P.X R o mocy 700 KM. Samolot był uzbrojony w dwa karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm, umieszczone w kadłubie nad silnikiem.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Wiesław Bączkowski Włoskie samoloty wojskowe 1936 - 1945, Warszawa, Wydawnictwo Lampart, 1999, ISBN 83-86776-49-8
  2. www.airway.ru [dostęp 23 kwietnia 2009]