IMAM Ro.44
| IMAM Ro.44 | |
| Dane podstawowe | |
| Państwo |  Włochy |
| Producent | IMAM |
| Typ | wodnosamolot myśliwski |
| Konstrukcja | dwupłat o konstrukcji mieszanej |
| Załoga | 1 osoba |
| Historia | |
| Data oblotu | 1936 |
| Lata produkcji | 1937-1939 |
| Wycofanie ze służby | 1943 |
| Dane techniczne | |
| Napęd | silnik gwiazdowy Piaggio P.X R |
| Moc | 700 KM (514 kW) |
| Wymiary | |
| Rozpiętość | 11,57 m |
| Długość | 9,71 m |
| Wysokość | 3,55 m |
| Powierzchnia nośna | 32,40 m² |
| Masa | |
| Własna | 1 770 kg |
| Startowa | 2 200 kg |
| Osiągi | |
| Prędkość maks. | 330 km/h |
| Pułap | 7 200 m |
| Zasięg | 1 200 km |
| Dane operacyjne | |
| Uzbrojenie | |
| 2 karabiny maszynowe kal. 12,7 mm | |
| Użytkownicy | |
| Włochy | |
IMAM Ro.44 - włoski wodnosamolot myśliwski, używany przez Regia Aeronautica w latach 1936-1943.
Ro.44 powstał we włoskiej wytwórni lotniczej Industrie Meccaniche a Aeronautuiche Meridionali (IMAM) z Neapolu jako jednomiejscowa, myśliwska wersja wodnosamolotu rozpoznawczego Ro.43. Przeróbki polegały na zainstalowaniu wzmocnionego uzbrojenia strzeleckiego, usunięciu kabiny obserwatora i przekonstruowaniu części ogonowej płatowca. W założeniu samolot miał służyć jako osłona powietrzna dla ciężkich okrętów Regia Marina, ale już na początku II wojny światowej jego osiągi wystarczały jedynie do zwalczania powolnych bombowców i samolotów torpedowych, jak na przykład Fairey Swordfish. Z tego względu wyprodukowano jedynie 35 (z zamówionych 51) egzemplarzy seryjnych.
Poza służbą jako samoloty pokładowe, Ro.44 były także używane przez 161 Squadriglia Autonoma Caccia Maritima (wł: samodzielna eskadra myśliwców morskich), stacjonującą na zajętych przez Włochy wyspach Morza Egejskiego. Jako zbyt powolne i za mało zwrotne, zostały w czerwcu 1941 roku wycofane z pierwszej linii i zastąpione przez lądowe myśliwce Fiat CR.42. Ocalałe egzemplarze zostały przekazane do szkół lotniczych. W momencie kapitulacji Włoch na stanie Regia Aeronautica pozostawało jeszcze 6 samolotów Ro.44.
Ro.44 był jednomiejscowym dwupłatowym wodnosamolotem myśliwskim z pływakiem centralnym, konstrukcji mieszanej. Napęd stanowił 9-cylindrowy silnik gwiazdowy Piaggio P.X R o mocy 700 KM. Samolot był uzbrojony w dwa karabiny maszynowe Breda-SAFAT kal. 12,7 mm, umieszczone w kadłubie nad silnikiem.
Bibliografia [edytuj]
- Wiesław Bączkowski Włoskie samoloty wojskowe 1936 - 1945, Warszawa, Wydawnictwo Lampart, 1999, ISBN 83-86776-49-8
- www.airway.ru [dostęp 23 kwietnia 2009]
