World Rugby Women's Sevens Series

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
World Rugby Women's Sevens Series
Sports current event.svg 2014/2015
Dyscyplina rugby 7
Organizator rozgrywek World Rugby
Data założenia sezon 2012/2013
Rozgrywki
Liczba drużyn 12
Zwycięzcy
Pierwszy zwycięzca  Nowa Zelandia
Obecny zwycięzca  Nowa Zelandia
Najwięcej zwycięstw  Nowa Zelandia (2)
Oficjalna strona internetowa

World Rugby Women's Sevens Series (dawniej IRB Women's Sevens World Series) – coroczna seria turniejów dla żeńskich reprezentacji narodowych w rugby 7 organizowana przez World Rugby od sezonu 2012/2013, odpowiednik męskiego IRB Sevens World Series. Zwycięzcą w danym sezonie zostaje zespół, który podczas całego cyklu zdobędzie najwięcej punktów, które są przyznawane za zajęcie poszczególnych miejsc w każdym turnieju. Turnieje trwają dwa dni i występuje w nich dwanaście reprezentacji, zarówno stali uczestnicy cyklu, jak i zaproszone zespoły. Zawody są też częścią eliminacji do żeńskiego turnieju olimpijskiego.

Sezon 2014/2015[edytuj | edytuj kod]

Turniej Kraj Miasto Stadion Data
Dubai Women's Sevens 2014  Zjednoczone Emiraty Arabskie Dubaj The Sevens 4–5 grudnia 2014
Brasil Women's Sevens 2015  Brazylia São Paulo Arena Barueri 7-8 lutego 2015
USA Women's Sevens 2015  Stany Zjednoczone Atlanta Fifth Third Bank Stadium 14-15 marca 2015
Canada Women's Sevens 2015  Kanada Langford Westhills Stadium 18-19 kwietnia 2015
London Women's Sevens 2015  Anglia Londyn Twickenham Stoop, Twickenham Stadium 15-16 maja 2015
Amsterdam Women's Sevens 2015  Holandia Amsterdam Nationaal Rugby Centrum Amsterdam 22-23 maja 2015

Stali uczestnicy cyklu:  Anglia,  Australia,  Hiszpania,  Kanada,  Nowa Zelandia,  Rosja,  Stany Zjednoczone.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W związku z przyjęciem rugby 7 w poczet sportów olimpijskich, a także sukcesem inauguracyjnej edycji żeńskiego Pucharu Świata w roku 2009, IRB postanowiła zrewidować istniejący system kobiecych rozgrywek. Przygotowany raport wskazywał między innymi na potencjał rozwoju liczony zarówno popularnością tego sportu, jak i liczbą aktywnych zawodniczek, choć jednocześnie też ukazywał istniejące luki – brak rozgrywek organizowanych przez IRB, a zarazem istnienie jedynie kilku nieoficjalnych zaproszeniowych turniejów ponadregionalnych, co przekładało się na brak regularnego dostępu reprezentacji narodowych do rywalizacji na najwyższym poziomie. Zarysowała się wobec tego konieczność stworzenia globalnych zawodów, które ostatecznie wraz z turniejami regionalnymi miałyby stanowić system kwalifikacji do igrzysk olimpijskich, a także same w sobie podnieść poziom gry uczestniczących zespołów[1].

Stworzony plan rozwoju żeńskiego rugby w latach 2011–2016 (IRB Women's Rugby Plan 2011–2016) przewidywał zatem zorganizowanie cyklu turniejów dla kobiecych reprezentacji narodowych na wzór męskiego IRB Sevens World Series. Miałby on się stać motorem rozwoju tej dyscypliny wśród członków IRB, poprzez system kwalifikacji do niego wzmocnić regionalne turnieje, przyciągnąć kolejnych fanów i zawodników, a ostatecznie stać się samowystarczalnym finansowo[1][2]. Pierwszym krokiem w tym kierunku był IRB Women's Sevens Challenge Cup, który składał się z trzech niezależnych turniejów (w Dubaju[3], Hongkongu[4] i Londynie[5]) zorganizowanych wraz z odbywającymi się wówczas zawodami męskimi, które wchodziły w skład IRB Sevens World Series sezonu 2011/2012[6][7].

W październiku 2012 roku IRB ogłosiła stworzenie Women's Sevens World Series składającego się w inauguracyjnym sezonie z czterech turniejów: w Dubaju, Houston, Kantonie i Amsterdamie. Tylko pierwszy z nich został rozegrany łącznie z turniejem męskim, pozostałe zaś stanowiły odrębne zawody. Liczbę drużyn w każdym z turniejów ustalono na dwanaście, z czego sześć uczestniczyło we wszystkich zawodach sezonu, pozostałe natomiast były wyłaniane w drodze eliminacji bądź rankingów z sześciu regionów podległych IRB[8], zostały one ogłoszone w październiku[9] i grudniu 2012 roku[10]. Zwyciężając w trzech z czterech zawodów, w całym sezonie triumfowały Nowozelandki[11].

Tuż po zakończeniu inauguracyjnego cyklu IRB ogłosiła, że status core teams w sezonie 2013/2014 otrzyma czołowa ósemka Pucharu Świata 2013, informując jednocześnie, iż odnotowała duże zainteresowanie od potencjalnych gospodarzy planowanych turniejów[12]. Planowano sześć zawodów, a ostatecznie odbyło się pięć, do każdego z zawodów została zaproszona Brazylia[13], pozostali uczestnicy byli ogłaszani przed poszczególnymi turniejami[14][15][16][17][18]. Sezon został zdominowany przez reprezentacje Nowej Zelandii i Australii, które rozstrzygnęły pomiędzy sobą cztery z pięciu finałów – zwycięstwami dzieląc się po równo – decydujący zatem okazał się turniej w USA, w którym zwyciężyły Nowozelandki, a Australijki odniosły porażkę w półfinałach. Tytuł obroniły zatem zawodniczki z Nowej Zelandii, trzecie miejsce w klasyfikacji końcowej przypadło Kanadyjkom, które były jedynym zespołem spoza tej dwójki, któremu udało się awansować do finału jednego z zawodów[19][20].

Pod koniec lipca 2014 roku IRB ogłosiła, że sezon 2014/2015 będzie się składać z sześciu turniejów. Spośród dwunastu drużyn w każdym z turniejów jedna będzie zapraszana, jedenaście weźmie zaś udział we wszystkich zawodach sezonu[21]. Status core teams otrzymała najlepsza siódemka poprzedniego sezonu, kolejne cztery miejsca zarezerwowano dla czołowych zespołów rozegranego po raz pierwszy turnieju kwalifikacyjnego[22]. Czołowa czwórka sezonu uzyska także awans do turnieju rugby 7 na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 2016, bowiem stanowić on będzie również pierwszy etap żeńskich kwalifikacji[23].

System rozgrywek[edytuj | edytuj kod]

Podobnie jak w przypadku męskich rozgrywek zwycięzcą w danym sezonie zostaje zespół, który podczas całego cyklu zdobędzie najwięcej punktów przyznawanych za zajęcie poszczególnych miejsc w każdym turnieju. Każde z zawodów gromadzą dwanaście reprezentacji, z których część jest stałymi uczestnikami cyklu, pozostałe natomiast są wyłaniane w drodze regionalnych eliminacji bądź rankingów.

Przystępujące do turnieju reprezentacje mogą liczyć maksymalnie dwanaście zawodniczek. W fazie grupowej spotkania toczone są bez ewentualnej dogrywki, za zwycięstwo, remis i porażkę przysługuje odpowiednio trzy, dwa i jeden punkt, brak punktów natomiast za nieprzystąpienie do meczu. Po jej zakończeniu ustalany jest ranking – pierwsze osiem zespołów awansuje do ćwierćfinałów, pozostała czwórka walczy zaś o Bowl. W przypadku tej samej ilości punktów ich lokaty są ustalane kolejno na podstawie[24]:

  1. wyniku meczów pomiędzy zainteresowanymi drużynami;
  2. lepszego bilansu punktów zdobytych i straconych;
  3. lepszego bilansu przyłożeń zdobytych i straconych;
  4. większej ilości zdobytych punktów;
  5. większej ilości zdobytych przyłożeń;
  6. rzutu monetą.

W przypadku remisu w fazie pucharowej, organizowana jest dogrywka składająca się z dwóch pięciominutowych części, z uwzględnieniem reguły nagłej śmierci. Jedynie mecz finałowy składa się z dwóch dziesięciominutowych części, w pozostałych zaś spotkaniach połowa meczu obejmuje siedem minut[24].

Za zajęcie poszczególnych miejsc w każdym z turniejów przyznawane są punkty liczone do klasyfikacji generalnej[24]:

Miejsce Punktacja
1 20
2 18
3 16
4 14
5 12
6 10
7 8
8 6
9 4
10 3
11 2
12 1

Edycje[edytuj | edytuj kod]

Sezon 2012-2013[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja punktowa
Pozycja Reprezentacja Punkty
1  Nowa Zelandia 74
2  Anglia 60
3  Kanada 52
4  Stany Zjednoczone 48
5  Australia 46
6  Rosja 40
7  Holandia 30
8  Republika Południowej Afryki 27
Turnieje
Data Turniej Stadion Zwycięzca
30 listopada–1 grudnia 2012 Dubai Sevens The Sevens, Dubaj  Nowa Zelandia
1-2 lutego 2013 USA Sevens BBVA Compass Stadium, Houston  Anglia
30-31 marca 2013 China Sevens University Town Stadium, Kanton  Nowa Zelandia
17-18 maja 2013 Amsterdam Sevens NRC, Amsterdam  Nowa Zelandia

Sezon 2013-2014[edytuj | edytuj kod]

Klasyfikacja punktowa
Pozycja Reprezentacja Punkty
1  Nowa Zelandia 96
2  Australia 92
3  Kanada 80
4  Anglia 60
5  Rosja 56
6  Hiszpania 41
7  Stany Zjednoczone 38
8  Francja 21
Turnieje
Data Turniej Stadion Zwycięzca
28–29 listopada 2013 Dubai Sevens The Sevens, Dubaj  Australia
15-16 lutego 2014 USA Sevens Fifth Third Bank Stadium, Atlanta  Nowa Zelandia
21-22 lutego 2014 Brasil Sevens Arena Barueri, São Paulo  Australia
4-6 kwietnia 2014 China Sevens University Town Stadium, Kanton  Nowa Zelandia
16-17 maja 2014 Amsterdam Sevens NRC, Amsterdam  Nowa Zelandia

Przypisy

  1. 1,0 1,1 IRB Women's Rugby Plan 2011–2016 (ang.). irb.com. [dostęp 2012-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-05-15)].
  2. Global boost for Women's Rugby (ang.). irb.com. [dostęp 2012-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-12-28)].
  3. First IRB Women’s Sevens event announced (ang.). irbsevens.com. [dostęp 2012-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-05)].
  4. Hong Kong to welcome Women's Sevens stars (ang.). irbsevens.com. [dostęp 2012-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-05-23)].
  5. Pools set for Women's Challenge Cup in London (ang.). irbsevens.com. [dostęp 2012-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2012-06-25)].
  6. Lapasset hails Women’s Sevens Challenge Cup (ang.). irb.com. [dostęp 2012-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-26)].
  7. IRB Women's Challenge Cup: 2011/12 look back (ang.). irb.com. [dostęp 2012-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-04-26)].
  8. IRB announces Women’s Sevens World Series (ang.). irb.com. [dostęp 2012-11-01]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-11-04)].
  9. Women's teams announced for Dubai Sevens (ang.). irb.com. [dostęp 2012-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-10)].
  10. Invited teams announced for Women's Series (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2012-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2013-10-29)].
  11. NZ win Amsterdam Sevens and WSWS (ang.). irb.com. [dostęp 2013-05-20]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-08-10)].
  12. First WSWS hailed as great success (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2013-05-31].
  13. Schedule announced for 2013/14 Women's Series (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2014-01-18].
  14. Pools and schedules announced for Dubai (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2014-01-18].
  15. Pools and schedule announced for Atlanta 7s (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2014-01-18].
  16. Brazil set to showcase Women's Sevens (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2014-08-01].
  17. Schedule announced for China Sevens in April (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2014-08-01].
  18. Pools announced for Amsterdam Sevens (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2014-08-01].
  19. New Zealand and Australia setting Women's Sevens standard (ang.). allblacks.com. [dostęp 2014-08-01].
  20. NZ retain Women's Sevens World Series title (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2014-08-01].
  21. Host cities announced for women's series (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2014-08-01].
  22. Women's Sevens Series places up for grabs (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2014-08-01].
  23. Olympic Rugby Sevens qualification confirmed (ang.). irb.com. [dostęp 2014-08-01].
  24. 24,0 24,1 24,2 Rules (ang.). wsws.irb.com. [dostęp 2012-12-18]. [zarchiwizowane z tego adresu (2014-10-08)].

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]