IS-5 Kaczka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
IS-5 Kaczka
Dane podstawowe
Państwo  Polska
Typ szybowiec
Konstrukcja w układzie kaczki
Załoga 1
Historia
Data oblotu 29 marca 1949
Lata produkcji Prototyp
Dane techniczne
Wymiary
Rozpiętość 11,56 m
Wydłużenie 13
Długość 4 m
Wysokość 2,20 m
Powierzchnia nośna 15 m²
Profil skrzydła Peyret
Masa
Własna 120,7 kg
Startowa 205,7 kg
Osiągi
Prędkość minimalna 63 km/h
Prędkość dopuszczalna 180 km/h
Prędkość min. opadania 1,26/76 km/h
Doskonałość maks. 19,6,1
Dane operacyjne
Użytkownicy
Polska

IS-5 Kaczka – polski, jednomiejscowy, szybowiec doświadczalny w układzie konstrukcyjnym kaczka.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Szybowiec skonstruowany został na potrzeby doświadczalne przez inż. T. Kostię i inż. I. Kaniewską w celu przeprowadzania lotów eksperymentalnych. Szybowiec z numerem SP-821 oblatany został w marcu 1949 przez inż. P. Mynarskiego. Prace eksperymentalne nad kaczką zostały wstrzymane w 1951. Po sześciu latach powrócono do prac doświadczalnych. Latający kaczką piloci chwalili układ lotny szybowca wysoko oceniając prace nad prototypem. Do chwili obecnej nie zachował się żaden egzemplarz tej konstrukcji. Jedyny istniejący spłonął w hangarze, na skutek pożaru w Aeroklubie Łódzkim.

Konstrukcja[edytuj | edytuj kod]

Kadłub skorupowy, drewniany, rozchylany z tyłu, przy czym rozchylana część tylna służyła jako hamulec aerodynamiczny. Usterzenie stanowiły płyty brzegowe znajdujące się na końcach płatów, które stanowiły również hamulec aerodynamiczny. Warianty te były wielokrotnie zmieniane poprzez domontowanie blach na usterzeniu, zwiększających aerodynamikę, głównie do hamowania.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]