Industry Standard Architecture
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z ISA (komputery))
Industry Standard Architecture (ISA) – standardowa architektura przemysłowa) to standard magistrali oraz złącza kart rozszerzeń dla komputerów osobistych, wprowadzony w roku 1984, jako ulepszenie architektury IBM PC/XT do postaci szesnastobitowej. Służy do przyłączania kart rozszerzeń do płyty głównej.
[edytuj] Typowe parametry złączy ISA
- szyna danych 16-bitowa lub 8-bitowa
- szyna adresowa 24-bitowa
- brak sygnałów związanych z DMA
- sygnały sterujące: MEMR, MEMW, IRQ1, IRQ7, IRQ9, IRQ12, IRQ14, IRQ15, CLK, OSC
- teoretyczna szybkość 8 Mb/s (efektywna w granicach od 1,6 Mb/s do 1,8 Mb/s)
Pod koniec lat dziewięćdziesiątych XX wieku znaczenie tej architektury zaczęło maleć, a jej funkcje przejmował standard PCI.
Jedną z odmian ISA jest złącze PCMCIA, stosowane w komputerach przenośnych.
[edytuj] Dane techniczne
8 bit ISA
| szerokość szyny | 8 bit |
| kompatybilna z | 8 bit ISA |
| ilość kontaktów | 62 |
| Vcc | +5 V, -5 V, +12 V, -12 V |
| zegar | 4.77 MHz |
16 bit ISA
| szerokość szyny | 16 bit |
| kompatybilna z | 8 bit ISA, 16 bit ISA |
| ilość kontaktów | 98 |
| Vcc | +5 V, -5 V, +12 V, -12 V |
| zegar | 8.33 MHz |
[edytuj] Zobacz też
|
||||||||||||||||||||||||||
