ISO 3103

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Na końcowy smak herbaty ma wpływ wiele czynników

ISO 3103standard opublikowany przez Międzynarodową Organizację Standaryzacyjną ISO (International Organization for Standardization). Opisuje standaryzowaną metodę zaparzania herbaty do celów badań organoleptycznych. Wydany w roku 1980 jako BS 6008:1980[1] przez Komitet Techniczny ISO nr 34 (produkty żywnościowe), podkomitet nr 8 (herbata) – ang. ISO Technical Committee 34 (Food products), Sub-Committee 8 (Tea). Standard ten w skrócie mówi:

Metoda polega na ekstrakcji rozpuszczalnych substancji z suszonych liści herbaty, znajdujących się w porcelanowym lub ceramicznym dzbanku drogą zalewania świeżo zagotowaną wodą, a następnie przelaniu naparu do białej porcelanowej lub ceramicznej miseczki oraz badaniu organoleptycznym poddanego zaparzaniu liścia i roztworu, z dodatkiem mleka lub bez.

Standard ten nie ma na celu zdefiniowania jedynie poprawnej metody zaparzania herbaty, ale raczej określa, jak należy parzyć herbatę używaną w testach smakowych. Przykładowym takim badaniem jest test smakowy mający za cel wybranie konkretnego zbioru herbaty i, w zależności od określenia smaku parzonego napoju, przydzielenie jej do konkretnego gatunku handlowego. Smak herbaty może się nieznacznie zmieniać w zależności od położenia pola uprawnego, roku i daty zbioru i innych tego typu czynników.

Standard nakazuje zalanie liści herbaty gotującą się wodą i odczekanie 6 minut (potrzebnych na jej dokładne zaparzenie) przed degustacją. Określone są także dokładne wymiary naczyń i ilości użytych składników napoju.

Inne podobne standardy[edytuj | edytuj kod]

W roku 2003 Królewskie Towarzystwo Chemiczne (ang. Royal Society of Chemistry) w Wielkiej Brytanii opublikowało nowe wydanie przepisu standaryzacyjnego zatytułowanego „Jak zaparzyć idealną filiżankę herbaty” (ang. How to make a Perfect Cup of Tea)[2].

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]