ISO 690

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

ISO 690 – opracowany przez organizację Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) standard tworzenia cytowań i bibliografii załącznikowej we wszelkiego rodzaju dokumentach.

Standard ISO 690 obejmuje zarówno drukowane, jak i niedrukowane formy publikacji. Nie dotyczy natomiast manuskryptów.

ISO 690 w Polskiej Normie[edytuj | edytuj kod]

Polski Komitet Normalizacyjny zatwierdził normę PN-ISO 690:2012P[1] będącą polskim odpowiednikiem normy ISO 690:2010 [IDT]. Norma ta zastąpiła stosowane wcześniej normy PN-ISO 690:2002, PN-ISO 690-2:1999 oraz PN-N-01222-07:1979 Kompozycja wydawnicza książki – Bibliografia załącznikowa.

Przykłady cytowań[edytuj | edytuj kod]

Wydawnictwo zwarte[edytuj | edytuj kod]

  • Murawski, Roman. Filozofia matematyki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13604-9.

Wydawnictwo ciągłe[edytuj | edytuj kod]

  • Opuscula Mathematica. Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie, 2008 vol. 28, no. 4. ISSN 1232-9274.

Artykuł w wydawnictwie ciągłym[edytuj | edytuj kod]

  • Synowiecki, Rafał. Consistency and application of moving block bootstrap for non-stationary time series with periodic and almost periodic structure. Bernouli. 2007, nr 13/4, s. 1151-1178.

Przypisy

  1. Polski Komitet Normalizacyjny: PN-ISO 690:2012P (pol.). Katalog Polskich Norm. [dostęp 2013-09-21].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • PN-ISO 690:2002. Dokumentacja – Przypisy bibliograficzne – Zawartość, forma i struktura.
  • PN-ISO 690-2:1999. Przypisy bibliograficzne - Dokumenty elektroniczne i ich części.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]