ISO 690

ISO 690 – opracowany przez organizację Międzynarodową Organizację Normalizacyjną (ISO) standard tworzenia cytowań i bibliografii załącznikowej we wszelkiego rodzaju dokumentach.

Standard ISO 690 obejmuje zarówno drukowane jak i niedrukowane formy publikacji. Nie dotyczy natomiast manuskryptów.

Składowe standardu

ISO 690 zostało ujęte w dwóch dokumentach:

• ISO 690:1987 (Dokumentacja – Przypisy bibliograficzne – Zawartość, forma i struktura);
• ISO 690-2:1997 (Informacja i dokumentacja – Przypisy bibliograficzne – Dokumenty elektroniczne i ich części)

ISO 690 w Polskiej Normie

Polski Komitet Normalizacyjny zatwierdził normy PN-ISO 690:2002 i PN-ISO 690-2:1999 będące polskimi odpowiednikami norm ISO 690. Normy te zastąpiły stosowaną wcześniej normę PN-N-01222-07:1979 Kompozycja wydawnicza książki – Bibliografia załącznikowa.

Przykłady cytowań

Wydawnictwo zwarte

• Murawski, Roman. Filozofia matematyki. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2001. ISBN 83-01-13604-9.

Wydawnictwo ciągłe

• Opuscula Mathematica. Akademia Górniczo-Hutnicza im. Stanisława Staszica w Krakowie, 2008 vol. 28, no. 4. ISSN 1232-9274.

Artykuł w wydawnictwie ciągłym

• Synowiecki, Rafał. Consistency and application of moving block bootstrap for non-stationary time series with periodic and almost periodic structure. Bernouli. 2007, nr 13/4, s. 1151-1178.

Bibliografia

• PN-ISO 690:2002. Dokumentacja – Przypisy bibliograficzne – Zawartość, forma i struktura.
• PN-ISO 690-2:1999. Przypisy bibliograficzne - Dokumenty elektroniczne i ich części.

Zobacz też

• BibTeX